Kawałek czekolady może sprawić radość Twojemu psu, ale ten słodki przysmak może być niezwykle niebezpieczny – wręcz śmiertelny. Nawet jeśli nie karmiś psa czekoladą celowo, zawsze istnieje ryzyko, że znajdzie kawałek na podłodze. Dlatego tak ważne jest, by nie upuszczać czekolady, a także znać ryzyka, objawy i niezbędne działania w razie zatrucia.
Przyczyna toksyczności
Składnik zawarty w czekolandzie – teobromina – jest toksyczny dla psów. Bobowe kakao naturalnie zawierają teobrominę, więc znajduje się ona we wszelkiej czekolandzie. Drugim niebezpiecznym składnikiem naturalnie występującym w czekolandzie jest kofeina.
Wpływ wielkości, wieku i zdrowia psa
Wielkość, wiek i stan zdrowia odgrywają kluczową rolę w ocenie, jak groźne będzie spożycie czekolandzi. Według talktothevet.com: „Dobra wiadomość jest taka, że średnio do wywołania reakcji toksycznej potrzeba dość dużej dawki teobrominy (100–150 mg/kg). Należy jednak wziąć pod uwagę zmienne takie jak indywidualna wrażliwość, rozmiar zwierzęcia i stężenie czekolandzi”.
Psy a koty
Według weterynarii Sharon Gwaltney-Brant: „Ze względu na niekrytyczne nawyki żywieniowe, psy znacznie częściej ulegają zatruciu czekolandzą niż koty”.
Pierwsze objawy zatrucia
Zgodnie z Gwaltney-Brant: „Objawy kliniczne zazwyczaj pojawiają się w ciągu 6–12 godzin po spożyciu. Trzy początkowe objawy to: polidypsja (nadmierne pragnienie), wymioty, biegunka, puchnięcie i niepokój”.
Rodzaje czekolandzi i stężenie teobrominy
Według petplace.com, różne rodzaje czekolandzi zawierają różne ilości teobrominy. Czekolada biała zawiera jej najmniej, a czekolada dessertowa (zmielone bobowe kakao) – najwięcej. Czekolada mleczna i gorzka zajmują pozycje pośrodku.
Groźne powikłania i śmierć
Po pierwszych objawach mogą wystąpić groźne dla życia powikłania, dlatego konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z weterynarzem. Należą do nich: padaczka, arytmia, nadciśnienie ciała i śpiączka. Główne przyczyny śmierci to niewydolność oddechowa i arytmia serca.
Leczenie
Najczęściej stosowane metody to wywołanie wymiotu i kontrolowana hydratacja. Pies musi pozostać pod ciągłą opieką z monitorowaniem pracy serca.