Niewydolność nerek u psów najczęściej u seniorów, ale może dotknąć każdego wieku. Nerki chorują i tracą zdolność do pracy. Wiele strategii zwalnia postęp choroby – kombinacja leków i modyfikacji diety zazwyczaj najskuteczniejsza. Prawidłowe leczenie nie tylko zwalnia chorobę, ale poprawia jakość życia.
Instrukcje
Karm dietą nerkową niską fosforem, sodem i białkiem. Komercyjne karmy nerkowe – opcja. Domowa dieta też – ale sformułowana z ekspertem od żywienia, by była kompletna i zbalansowana.
Wprowadź płynoterapię, jeśli pies odwodniony lub ma wymioty, brak apetytu, depresję. Płyny podskórnie. Powtarzaj okresowo per potrzebę kontroli objawów.
Monitoruj poziom fosforu we krwi. Dostosuj fosfor w diecie. Zaleta domowej diety – łatwa modyfikacja. Dostępne też karmy komercyjne z różnym ograniczeniem fosforu. Gdy fosfor rośnie – wybieraj niższe poziomy.
Dawaj wiążące fosforany (np. hydroksyd aluminium), jeśli sama dieta nie kontroluje fosforu. Dodaj, jeśli 6–8 tygodni diety niskofosforowej nie obniżyło fosforu we krwi.
Mierz potas we krwi. Jeśli podwyższony – dieta niskopotasowa. Jeśli obniżony – suplementuj potasem. Karmy komercyjne lub domowa dieta.
Mierz bikarbonat i/lub CO2 całkowity we krwi. Jeśli niskie – zakwaszenie metaboliczne. Lecz sodowym bikarbonatem lub cytrynianem potasu.
Mierz utratę białka w moczu: urinaliza i stosunek białko:kreatynina. Jeśli białko w moczu i stosunek podwyższony (bez krwi/zakazenia) – utrata potwierdzona i ilościowa. Zacznij inhibitor ACE: enalapryl lub benazepryl.
Mierz ciśnienie krwi. Jeśli podwyższone – inhibitor ACE (jeśli nie podawany). Jeśli nie kontroluje – dodaj amlodypinę.
Mierz hematokryt (stosunek erytrocytów do leukocytów). Jeśli < 20% – erytropoietynę na anemię.
Start kalcytriolu, gdy fosfor w normie. Mierz wapń – nie dawaj kalcytriolu, jeśli wapń podwyższony.
Niewydolność nerek → zapalenie żołądka od mocznika (uremic gastritis) uszkadza trawienie. Zmniejsz kwas żołądkowy: ranitydyna lub famotydyna. Chroń błonę śluzową żołądka/jelit: sukralfat.
Przeciwwymiotne: maropitant lub metoklopramid per potrzebę. Jeśli pies wymienia i nie trzyma leków doustnych – iniekcje.