Cukrzyca u psa powstaje, gdy organizm traci zdolność do produkcji insuliny. Insulinoterapia (wstrzykiwania podskórne) służy do regulacji glukozy we krwi. Choć insulina jest niezbędna, niesie ze sobą potencjalnie zagrożające życiu skutki uboczne – wymagające natychmiastowego zgłoszenia weterynarzowi.
Fakty o insulinie
Pokarm rozkłada się na związki organiczne, w tym glukozę – paliwo dla komórek. Glukoza potrzebuje insuliny, by dostać się z krwi do komórek. Trzustka zdrowego psa produkuje insulinę w ilości odpowiadającej glukozie. Przy cukrzycy właściciel musi podawać insulinę podskórnie, by utrzymać równowagę.
Hipoglikemia
Najczęstszy skutek uboczny. Stan gwałtowny, wymagający natychmiastowej interwencji. Zanim pojedziesz do weterynarza, natychmiast podaj ok. 1 łyżkę stołową szybko działającej glukozy (syrop kukurydziany, miód) – najpierw posmaruj dziąsła, potem nakarm, gdy pies odzyska połykanie. Przedawkowanie, pominięty śniadanie lub przeciążenie mogą wywołać hipoglikemię. Objawy: głód, apatia, senność → chodzenie na wyrostki, drgania, padaczka, śpiączka, śmierć.
Interakcje leków
Niektóre leki osłabiają działanie insuliny i należy ich unikać: kortykosteroidy, propranolol, tetracyklina, aspiryna, adrenalina, furosemid, digoksyna. Konieczne poinformowanie weterynarza o WSZYSTKICH lekach psa.
Alergia na źródło insuliny
Vetsulin (z wieprzowiny) nie wolno dawać psom z alergią na wieprzowinę. Objawy: duszności, pokrzywka, obrzęk warg, języka, twarzy.
Oporność na insulinę
Potrzeba insuliny może się zmieniać – glukoza pozostaje wysoka mimo regularnej terapii. Oporność wynika z interakcji leków, infekcji lub chorób współistniejących: niedoczynność tarczycy, choroby wątroby/nerek, nowotwory.