Parwowirus to groźna choroba, najczęstsza u szczeniąt, ale dorosłe psy też się chorują. Atakuje szybko dzielące się komórki jelit (i czasem szpiku). Skutki: silne, często krwawiste biegunki, wymioty, osłabienie odporności, śmierć. Organizm nie wchłania płynów i składników.
Wirus w organizmie kilka dni bez objawów. Uwalniany w kale od ~3 dnia. Bardzo trwały: przetrwa na pojemnikach, podłodze, dywanach. Odporny na większość dezynfektantów – zabija go chlor (białka).
Potrzebne
- Dostęp do weterynarza
- Białka (chlor)
- Karma łagodna
Instrukcja
- Szczepienia: od 6–8 tyg. życia, ciąg dalszy per protokół, odszczepy co min. 3 lata.
- Weterynarz: podejrzenie parwo – antybiotyki + nawadnianie dożylne.
- Dezynfekcja domu: 1 część białka na 20 wody. Zabuduj zabawki, pościel, miski. Wyrzuć to, co nie da się dezynfekować.
- Dieta: małe porcje karmy łagodnej przez ~2 tyg. rekonwalescencji.