Jak psa zaraża parvowirus? Przekazywanie, dezynfekcja i profilaktyka

Czym jest parvowirus?

Parvowirus to wysoce zakaźna choroba psów, śmiertelna dla ok. 80% nieleczonych zwierząt. Najczęściej dotyka szczeniaków i występuje w dwóch formach: zapalenie jelit (wymioty, gorączka, utrata apetytu, krwawiste biegunki) oraz rzadziej zapalenie mięśnia sercowego.

Przekazywanie i szczepienia

  • Główna droga: kontakt z materią fekalną zainfekowanego psa lub bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem.
  • Szczepionki istnieją i są skuteczne. Szczeniaki uzyskują ochronę po ukończeniu szeregu szczepień (ok. 16. tydzień życia).
  • Nawet zaszczepione psy dorosłe mogą zachorować w razie porażki szczepionki – obserwuj objawy.

Dezynfekcja

  • Wirus jest odporny na większość środków czystości, przetrwa miesiącami w glebie i na przedmiotach (buty, odzież, kłatki, miski).
  • Skuteczna dezynfekcja: roztwór chlorowy (bielizna). Parowanie parą może działać na ubrania.

KoloSTRUM i przeciwciała

  • Noworodki nie mają dojrzałego układu odpornościowego. KoloSTRUM (pierwsze mleko matki) chroni je do dojrzewania odporności.
  • Powszechność wirusa sprawia, że psy kontaktują się z nim w małych dawkach, co może budować odporność u nieszczepionych zwierząt.

Środki ochronne

  • Największe ryzyko: okres, gdy koloSTRUM przestaje chronić, a odporność szczeniaka jest jeszcze niezdolna do walki lub szczepienia.
  • Izolacja od innych psów, dezynfekcja powierzchni, świadomość dróg zarażenia – klucz do ochrony.