Wstęp
Wykonywanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) u szczeniaka to sytuacja stresująca, ale zachowanie spokoju jest kluczowe. Przed podjęciem działań należy ocenić, czy szczeniak faktycznie potrzebuje tej procedury. RKO wykonujemy tylko wtedy, gdy nie widać ani nie słyszy uderzeń serca oraz szczeniak przestał oddychać. Należy postępować z najwyższą ostrożnością – nieprawidłowo przeprowadzona resuscytacja może spowodować uszkodzenia, a nawet śmierć.
Instrukcja
-
Wywiedź szczeniaka z wody i połóż go na płaskiej powierzchni na prawym bocie.
-
Oczyść drogi oddechowe z wszelkich zapchajstw. Przesuń język na bok dwoma palcami i usuń ciało obce, które mogłoby utrudniać oddychanie.
-
Wykonuj uciskania klatki piersiowej: uformuj dłonie w kulki i połóż je po obu stronach szczeniaka, tuż za łopatkami (w okolicach serca). Uciskaj klatkę piersiową o ok. 2,5 cm (1 cal), licząc do jeden, a potem puść, znowu licząc do jeden. Wykonuj 100 uciśnień na minutę.
-
Sztuczne oddychanie: co 3–5 uciśnień wdechaj powietrze do nosu szczeniaka. Jeśli jesteś sam, robisz to na przemian z uciskaniami. Jeśli ktoś pomaga, jedna osoba uciska, druga oddaje oddechy – wciąż co 3–5 uciśnień. Liczyj głośno każde uciśnienie.
-
Kontynuuj RKO tak długo, jak masz siły, lub aż do momentu, gdy puls szczeniaka stanie się regularny i stabilny, a oddychanie prawidłowe. Normalny puls szczeniaka to 70–180 uderzeń na minutę.
Pamiętaj: po udanej resuscytacji koniecznie udaj się z szczeniakiem do weterynarza, nawet jeśli wydaje się zdrowy. Może wystąpić wtórne zatrucie wodą (tzw. upływ wtórny) lub inne powikłania.