Objawy zarazy psiej – przebieg, ryzyko, szczepienia i ostrzeżenia

Pies z zarazą zazwyczaj wykazuje objawy w ciągu tygodnia od zakażenia, a objawy nasilają się po pierwszym tygodniu, gdy wirus rozprzestrzenia się. Aby zminimalizować ryzyko, pilnuj aktualnego kalendarza szczepień u weterynarza. Przy objawach – natychmiast do weterynarza, to potencjalnie śmiertelny wirus.

Identyfikacja

Zaraza psia to wirusowa choroba występująca na całym świecie, wysoce zakaźna. Choruje też drapieżne zwierzęta dzikie: lisy, wilki, jeżowce, fretki, skunki, norki. Gdy pies zarazi się zarazą, wirus rozprzestrzenia się po organizmie, atakując wiele układów: oddechowy, neurologiczny, pokarmowy.

Objawy

Łagodna gorączka – często pierwszy znak, po kilku dniach druga gorączka, utrata apetytu, wydatki z oczu i nosa. Następnie objawy układu pokarmowego i oddechowego: kaszel, wymioty, biegunka.

Potem wirus atakuje mózg: dezorientacja, paraliż tylnych nóg, trudności chodzenia, drgania mięśni, nadmierna ślina, ruchy żuwania ("chewing-gum fits"), padaczka. U niektórych psów poduszkami łap i nos zgrubieją i zorogowieją.

Ram czasowe

Według Merck Veterinary Manual: pierwsza gorączka 3-6 dni po infekcji, druga gorączka trwa mniej niż tydzień. Objawy jelitowo-oddechowe minimum 10 dni. Objawy neurologiczne pojawiają się tygodnie lub miesiące po infekcji. Czas trwania zakażenia się różni: niektórzy psy wyzdrowieją w tygodnie, inni borykają się z skutkami neurologicznymi przez lata po wyeliminowaniu wirusa.

Ryzyko

Zaraza może być śmiertelna, zwłaszcza u młodych szczeniąt i psów z osłabioną odpornością. Wysoce zakaźna natura i ciężkie objawy to szczególne zagrożenie dla hodowców, schronisk, grup ratunkowych i domów wielopsich. Szczepienie skutecznym szczepionkiem wirtualnie eliminuje ryzyko zakażenia.

Ostrzeżenie

Zaraza to ekstremałnie zakaźny i agresywny wirus. Przy objawach lub podejrzeniu ekspozycji: izoluj psa od innych zwierząt i natychmiast skontaktuj się z weterynarzem. Wczesne leczenie wspomagające zgłaszano, że zmniejsza ciężkość objawów, minimalizuje skutki neurologiczne, zapobiega śmierci i ograniczza rozprzestrzenianie infekcji na inne psy/szczenniaki w domu.