Kastracja to jedna z najważniejszych decyzji dla zdrowia i zachowania psa. Zapobiega oznaczaniu terytorium, agresji, a także nowotworom trzustek i prostaty, zmniejsza chęć wędrówki. Zabieg trwa do 30 minut, jest prosty, rzadko powiązany z powikłaniami operacyjnymi – większość problemów pojawia się w okresie powrotu do formy.
Zdławienie płynami (pneumonia aspirativa)
Po operacji pies trafia do izby przebudzenia, by odczynienie znieczulenia i podać leki przeciwbólowe. Głównym ryzykiem jest aspiratia – pies nie chroni dróg oddechowych pod wpływem znieczulenia, ślina lub treści żołądka mogą dostać się do płuc, wywołując zapalenie. Personel pilnuje psa. W ciągu 10 dni po zabiegu obserwuj: apatię, brak apetytu, kaszel.
Powrotne znieczulenie (rebound anesthesia)
Kiedy organizm wyprowadza leki, pies może znów zasnąć głęboko. Przez kilka godzin po zabiegu nie wolno dawać jedzenia i wody, by uniknąć zadławienia. Zjawisko może powtarzać się do 48 godzin.
Pochłodzenie (hipotermia)
Po kastracji pies traci ciepło. Trzymaj go przykrytego, sprawdzaj temperaturę. Źródła ciepła zewnętrzne potrzebne tylko małym psom lub chorym. Pies wracający do domu w dniu zabiegu musi zostać w ciepłym pomieszczeniu – nawet latem.
Infekcja rany
Ryzyko infekcji minimalizuje sterilne środowisko operacyjne. Infekcje najczęściej powstają w domu, gdy pies lizie lub drapie ranę. Leczy się antybiotykami i odpowiednią opieką raną.
Inne zalecenia
Przez 10 dni: bez kąpieli i pływania. Zazwyczaj brak ograniczeń ruchowych – pies zachowuje się normalnie. Zapobiegaj lizaniu rany (krajobrazówka). Sprawdzaj ranę codziennie. Ściągnięte nitki usuwa się po 7–10 dniach.