Choroby tarczycy to grupa stanów wpływających na tę gruczoł. Mogą wynikać z samej tarczycy lub z innych chorób na nią wpływających. Mogą wystąpić u każdego psa – niezależnie od płci, rasy czy wieku. Na szczęście większość przypadków jest stosunkowo łatwa do leczenia.
Objawy problemów z tarczycą
Najczęstszy objaw: przytylanie lub otyłość bez wzrostu apetytu. Psy z chorobą tarczycy stają się apatyczne i zdepresyjowane. Dodatkowo: Suche skóry, nadmierne linienie, a nawet całkowite wypadanie sierści. Czasami występuje gorączka.
Niedoczynność tarczycy u dorosłych psów
To najczęstsza choroba tarczycy u psów. Szacuje się, że 95% przypadków to choroba autoimmunologiczna – układ odpornościowy niszczy gruczoł tarczycowy z nieznanych przyczyn. Tarczyca przestaje produkowować wystarczające ilości hormonów. Zazwyczaj rozwija się u psów w wieku 4–10 lat, najczęściej ras średnich i dużych.
Niedoczynność tarczycy u szczeniąt
Większość psów choruje w późniejszym życiu, ale niektórzy mają wrodzoną niedoczynność. Objawia się przed 1. rokiem życia, jest rzadka. U szczeniąt zapobiega prawidłowemu wzrostowi: krótsze nogi, anormalny rozwój kości (szczególnie czaszki), zaburzenia uczenia się. Niestety takie szczeniaka zazwyczaj nie przeżywają 1. roku.
Leczenie
Leczenie niedoczynności jest proste: substitucja hormonowa (dawkowanie zależne od stopnia zaawansowania i zaleceń weterynarza). Wymagane regularne kontrole i badania krwi przez resztę życia, by dostosować dawkę.
Nadczynność tarczycy
Nadczynność jest u psów bardzo rzadka. Zazwyczaj wynika z powiększenia tarczycy (często nowotworu). Objawy: wysokie tętno, wzrost apetytu i picia, częste moczowe i stolowe, nadpobudliwość, chudnięcie. Leczenie: leki hamujące produkcję hormonów lub usuwanie tarczycy (wtedy nadal konieczna suplementacja hormonów).