Komedońce (czarne głowy), potocznie „wzgórka schnauzera”, występują niemal wyłącznie u miniaturowych schnauzerów. To zwykłe czarne głowy – nie grożą zdrowiu, a tym bardziej życiu. Da się je leczyć na kilka sposobów.
Częsta choroba
Większość schnauzerów nigdy nie rozwinie komedońców, ale choroba prawie wyłącznie dotyczy tej rasy. Przyczyna nieznana – po prostu występują. Ze względu na silny związek z rasą, uważa się za genetycznie uwarunkowaną, ale poza tym to zagadka.
Prawdziwe czarne głowy?
Tak. Tak jak u ludzi: worki włosowe zapchane keratiną, sebum i martwą naskórką. Dopóki są tylko czarnymi głowami – nie grożą. Jeśli zarażą się – ropnieją, tworzą przepaści, nawet głębokie podskórne. W formie podstawowej: czarna głowa, leczy się jak czarną głowę, niegroźniejsza niż u człowieka.
Odkrywanie komedońców
Najczęściej: po bliskim stryżeniu u fryzjera lub głaszcząc grzbiet (czuć guzki). Po stryżeniu ludzie myślą, że fryzjer zranił psa – to nieprawda. Komedońce były wcześniej, teraz są widoczne. Dotyk: panika – guzki, torbiele, urazy. Spokojnie – to tylko choroba skórna.
Leczenie
Komedońców nie da się wyleczyć. Można je hamować dietą i pielęgnacją: szampony z smoły sosnowej i nadtlenkiem benzoesowym. Regularne czyszczenie alkoholem lub hamamelisem rozpuszcza korek sebum. Jeśli zarażenie – szybko antybiotyk od weterynarza. Szybka reakcja ogranicza szkody i ryzyko przewlekłej infekcji.
Powiązane problemy
Słaba korelacja z alergicznymi chorobami skóry u miniaturowych schnauzerów. Alergia na pchły, wysypki – pewien związek z komedońcami, ale niejasny. Leczenie się nie zmienia, poza tym, że alergię/chorobę skórną trzeba leczyć jak najszybciej. Szczególnie alergia na pchły – silne strategie odstraszania pchł.