Standardy rasowe AKC
Miniaturowy schnauzer to mały pies klasyfikowany m.in. po kolorystyce futra. Rasowi przedstawiciele ograniczają się do dwóch kombinacji kolorystycznych i jednego koloru jednolitego akceptowanego przez AKC.
Sól i pieprz (Salt and Pepper)
Najpopularniejsza odmiana. Wzór na futrze zewnętrznym powstaje z mieszanki włosów pasmowanych (czarno-białych) i jednokolorowych (czarnych i białych). Pasmowane dominują, dając efekt „soli i pieprzu”. Dozwolone wszystkie odcienie – od ciemnych po jasne, w tym brązowe. Na twarzy, klatce piersiowej, pod ogonem i wewnątrz tylnych łap futro rozjaśnia do srebrzystobiałego, tracąc pasmowanie.
Czarny i srebrny (Black and Silver)
Miejsca, gdzie w wersji „sól i pieprz” występuje pasmowanie, tu muszą być w całości czarne. Srebrzenie pojawia się nad oczami (brwi), pod podbródkiem, pod klatką piersiową i u końcówek łap. Żadnych brązowych pobarwień ani wyblakłości.
Czarny jednolity (Solid Black)
Całkowicie czarny, bez plam srebrnych. Mogą występować odcienie czerni (np. ciemniejszy futer zewnętrzny, jaśniejszy podsierście – efekt trójwymiarowości). Po strzyżeniu jaśniejsze odcienie. Mała biała plama na klatce piersiowej nie dyskwalifikuje. Pojedynczy biały włosek w czarnej sierści też dopuszczalny.
Biały (White)
Występuje, ale nie jest rozpoznawany przez AKC, bo nie odpowiada oryginalnemu typowi rasy. Miniaturowy schnauzer nie był biały u źródeł – biały kolor sugeruje skrzyżowanie z inną białą rasą podobnego rozmiaru.