Niedoczynność tarczycy to stan, w którym gruczoła nie produkuje wystarczającej ilości tiroksyny – hormonu wpływającego na wiele funkcji organizmu. Schorzenie to jest dość powszechne u psów, podczas gdy u kotów występuje extremalnie rzadko.
Niedoczynność tarczycy u kotów
Jest to zjawisko wyjątkowo rzadkie. Najczęściej jest skutkiem leczenia nadczynności tarczycy (nadmiaru hormonów). Typowe objawy: apatia z brakiem zainteresowania zwyczajnymi czynnościami, wzmożony sen, otyłość. Niektóre koty tracą apetyt, cierpią na zaparcia i schorzenia skóry: rzadzenie sierści, łysienie, Suche skóry.
Leczenie kotów
Zależy od przyczyny. Jeśli niedoczynność jest wywołana lekami, kot odstawia się je stopniowo. W innych przypadkach podaje się leki na całe życie – zazwyczaj suplementy hormonowe dawkowane codziennie.
Niedoczynność tarczycy u psów
Zazwyczaj występuje u psów w wieku 4–10 lat. Często jest skutkiem niszczenia tkanki tarczyczej przez układ odpornościowy (przyczyny nie są w pełni znane).
Typowe objawy: brak chęci do zabawy, wzmożony sen, szybkie męczenie, przytyranie, zwolnienie działania serca, nietolerancja zimna (pies szuka cieplnych miejsc). Mogą pojawić się niepłodność, zaparcia lub biegunki, przewlekłe problemy skórne: Suche skóry, wypadanie sierści.
Leczenie psów
Podobnie jak u kotów – codzienny suplement hormonowy na całe życie. Wymagane regularne kontrole krwi, by monitorować dawkę. Przedawkowanie grozi nadpobudliwością i utratą wagi.
Niedoczynność tarczycy u szczeniąt
Szczeniaki z tą chorobą rosną wolniej niż zdrowe. Mogą mieć skrócone kończyny (karłówka), nietypowy rozwój kości (szczególnie czaszki), wygląd „wylotowych oczu” i pozostają niedorozwinięci fizycznie i umysłowo. Zazwyczaj nie żyją długo.