Sarkomy miękkotkankowe (STS) stanowią 15% wszystkich nowotworów skórnych i podskórnych u psów. Przyczyna większości sarkom nie jest znana, choć urazy, pasożyty i chemioterapia są związane z wyższym ryzykiem. Nie ma rasy bardziej narażonej na sarkomy. Sarkomy stawowe (synowialne) występują dwukrotnie częściej u samców. Inne typy STS nie wykazują zależności od płci.
Charakterystyka guzów
Guzy STS powstają z komórek mezenchymalnych – "ogólnych" komórek macierzystych, które mogą zdiferencjować się w konkretne typy (np. komórki kostne lub krwinek). Guzy te zazwyczaj rosną wolno, ale mogą gwałtownie poszybować. Są zazwyczaj twarde, podskórne guzki. Mogą pojawiać się w dowolnym miejscu ciała, najczęściej na kończynach, szyi, głowie lub tułowiu. Większość występuje pojedynczo i daje przerzuty tylko w ok. 25% przypadków.
Diagnoza
Po znalezieniu guzka konieczna jest wizyta u weterynarza. Lekarz wykona badanie palpacyjne, by ocenić granice guza (czy jego krawędź są wyraźnie odczuwalne). Zleci biopsuję lub punktację drogną, by ustalić typ komórkowy. Może również zamówić rentgen, tomografię komputerową (TK) lub rezonans magnetyczny (MRI) w celu wykluczenia guzów wewnętrznych.
Chirurgia
Najczęstszym leczeniem STS jest ekscyzycja chirurgiczna. Chirurg usuwa guz wraz z szerokim marginesem zdrowego tkanki. Usuwanie zdrowej tkanki jest standardem, by wyeliminować wszystkie komórki nowotworowe. Jeśli usunięcie jest kompletne, pies może nie wymagać dalszego leczenia.
Radioterapia i chemioterapia
Gdy operacja jest niemożliwa ze względu na wielkość lub lokalizację guza, stosuje się radioterapię. Promieniowanie kurczy guz, hamuje jego wzrost lub niszczy go. Jest bardziej skuteczne przy mniejszych guzach. Piesami jest generalnie dobrze tolerowane, skutki uboczne ograniczają się do miejsca bestrażenia (oparzenia, odrażnienia skóry).
Chemioterapię stosuje się przy guzach wysokiego stopnia złośliwości (szybko rosnących, z ryzykiem przerzutów). Może zwolnić wzrost lub rozprzestrzenianie się, ale nie wylecza STS.
Prognoza
Przy większości STS prognoza jest dobra. Jeśli operacja i/lub radioterapia usuną lub kontrolują guz, pies ma 50% szans na przeżycie co najmniej 3 kolejne lata. Kluczowe jest wczesne wykrycie i usunięcie guza. Guzy nawracające są bardziej agresywne i trudniejsze do leczenia.