Psy mogą przenosić ponad tuzin chorób zoonozy (przenoszonych na ludzi). Choć CDC podkreśla korzyści zdrowotne posiadania zwierzęcia, właściciele są narażeni na zarażenie przy braku higieny. Większość nie zachoruje, ale grupy wysokiego ryzyka to: chorych na raka, dzieci małe, osoby z osłabioną odpornością (HIV/AIDS).
Częste infekcje
Campylobacter – bakteria w kale psa, powodująca infekcje jelitowe u ludzi. Najczęstsza przyczyna: nieumycie rąk po kontakcie z kalem. W krajach rozwijających się zanieczyszcza wodę.
Grzybica (ringworm) – łagodne zapalenie skóry wywołane grzybem (nie robakiem). Częsta u właścicieli, przenosi się też przedmiotami osobistymi (grzebienie, ręczniki). Szczeniaki częściej zarazają niż dorośli psy.
Choroby przenoszone przez pchły i kleszcze
Pchły i kleszcze to nie tylko swędzenie – to wektory najgroźniejszych zoonozy. Nie przenoszą się bezpośrednio pies–człowiek, ale zarażone pasożyty trafiają do właściciela.
Gorączka Gór Skalistych i choroba Lyme'a – bakteryjne, rozpoznawalne, osłabiające, a wręcz śmiertelne. Przenoszone kleszczami w obie strony.
Dipylidium (taśmowiec) – zarażenie przy połykaniu pchły z jajami.
Pasożyty jelitowe
Oprócz taśmowca: hakorobce i pierworobce – zoonozy przenoszone przez nieprawidłową obsługę zakażonego kala. Niektóre gatunki żyją w jelitach ludzi i psów.
Zarażenie: połykanie jaj/larw z kala (niehigiena) lub chodzenie boso po zanieczyszczonej glebie. Dzieci najbardziej narażone.
Rzadkie zoonozy
Bruceloza, salmonelloza, giardia – ciężkie, rzadko przenoszone w USA. Profilaktyka: higiena.
Wścieklizna – prawie wyeliminowana u psów domowych w USA dzięki szczepieniom.
Leishmania – rzadka w krajach rozwiniętych, częstsza w krajach nierozwiniętych.
Profilaktyka i kontrola
Zdrowy człowiek rzadko zachoruje z samej głaskania psa. CDC zaleca: mycie rąk z mydłem po kontakcie z kalem lub śliną. Osoby z ryzykiem – szczególna ostrożność.
Zdrowe psy rzadziej noszą zoonozy. Higiena środowiska, ruch i zdrowa dieta (psa i właściciela) wzmacniają odporność.