Bezprzewodowe ogrodzenia to przydatne narzędzie do trzymania zwierzęcia w wyznaczonych granicach i z dala od niebezpieczeństw. Dają ruch i ochronę, tańsze od tradycyjnych płotów. Sukces zależy od treningu właściciela. W przeciwieństwie do zwykłego płotu – nie chronią przed innymi zwierzętami wychodzącymi na Twój teren.
Fakty
-
Bezprzewodowe ogrodzenie to dobra alternatywa, ale nie działa natychmiast. Właściciel musi nauczyć zwierzę granicy i zakazu przekraczania. Po solidnym treningu system trzyma psa w ogrodzie z minimalnym wzmocnieniem.
Typy
-
Dwa typy. Jeden: pozornie bez barier, ale drut pod ziemią. Drugi: nadajnik emituje okrąg do 55 m (180 stóp) średnicy. Oba: pies ma obrożę dającą szok elektryczny lub dźwięk wysokotonowy przy przekroczeniu. Właściciele stawiają flagi pokazujące granicę – pomoc w treningu i przypomnienie.
Trening
-
Skuteczność zależy od chęci psa do nauki i nakładu właściciela. Drs. Foster & Smith: ok. 3–4 tygodnie konsekwentnego treningu, by pies był "zadowolony, bezpieczny, pewny". Czas się różni. Szczeniaki: flagi od 4 mies., obroża ze szokiem od 6 miesięcy.
Ostrzeżenia
-
Konserwacja: bateria w obroży, sprawdzenie nadajnika. Nie dodatkowych obroży/znaczników (oprócz plastikowych) – zakłócają działanie. Sprawdź: wodoodporne czy wodoodporne (water resistant). Mokrość może wyłączyć sygnał. Nawet wytrenowany pies może przebić barierę – szok tylko przy wyjściu, powrót bez szoku.
Rozważania
-
Systemy działają dla odpowiedniego psa. Jeśli jesteś dobry w treningu – możesz samoflagowo nauczyć nie opuszczać ogrodu. Dla tych potrzebujących wzmocnienia – system działa. Pies może bać się wyjść na spacer – kreatywne rozwiązania: wyjście drzwiami frontowymi na spacer, ogrodzenie tylko z tyłu.