Tropienie vs. tropienie zapachu
Laicy mogą nazywać to dzieleniem włosów, ale w świecie treningu psów policyjnych tropienie (tracking) i tropienie zapachu (trailing) to odrębne pojęcia. Gdy pies tropi (tracking), podąża za kombinacją zapachów na gruncie związanych z osobą, której szuka prowadzący. Psy tropiące najlepiej działają na gruntach ziemistych z trawą lub inną roślinnością, która zatrzymuje zapachy po kroczeniu. W zapawanych środowiskach miejskich, jednak, pies tropiący jest bezużyteczny; dlatego, gdy policja chce kynologicznej pomocy w znalezieniu kogoś, przyprowadza psy wytrenowane do podążania za smugiem zapachu zostawionym przez cząsteczki odpadające ze skóry poszkodowanego, czy w powietrzu, czy na gruncie.
Wymagania wstępne
Trenerzy psów policyjnych nie zgadzają się co do technik, ale ogólne rozumienie jest takie, że dwie rzeczy są absolutnie niezbędne: zakładanie smugu zapachowego i zapewnienie motywatora, który sprawi, by pies chętnie go podążał. Patrick T. Merritt używa nagród jedzenia na początku treningu, ale szybko przechodzi na zapachy jedzenia – tworzone np. przez potrącenie parówki o podeszwy butów osoby do znalezienia. Norm Nardi ze Stowarzyszenia Policyjnych Psów Kanadyjskich patrzy sceptycznie na smaczki, woląc używać atrapy lub zastępcy sprawcy od samego początku. Gdy pies znajdzie swoje ofiarę, nagradza się go radosną posłabką.
Tropienie krok po kroku (FST)
Jak sugeruje nazwa, pies wytrenowany w Tropieniu Krok po Kroku (Foot Step Tracking - FST), preferowanej technice w USA, podąża za wskazówkami zapachowymi wewnątrz każdego kroku, jaki wykonał jego cel. Od początku treningu pies jest ściśle odradzany od podnoszenia głowy, by wąchać powietrze, i od używania innego zmysłu niż węch. Idealnie, jego krok po kroku smug powinien być ciągły i nieprzerwany; jeśli pies zgubi zapach, sygnalizuje to "negatywem" – zmianą języka ciała – którą rozumie prowadzący. Kiedy to się dzieje, prowadzący powoli krąży, aż pies odzyska trop.
Tropienie przez napęd (TTD)
Odkąd trener z Wisconsin, Ed Frawley, zobaczył, jak psy są trenowane do tropienia przez Kanadyjską Konną Policję Mounted, jest głosnym krytykiem FST, uważając go za wolny i nieefektywny. W jedynej technice stosowanej przez RCMP od 1935 r., zwanej tropieniem przez napęd (Tracking Through Drive - TTD), pies nie jest wymagany do trzymania nosa przy ziemi i porusza się bardzo szybko, prowadzący biegając za nim. TTD podważa założeń FST, że prędkość sprawia, że pies traci trop. Przy TTD, gdy pies traci trop, jest trenowany, by dać prowadzącemu negatyw w ciągu 20 stóp, co oznacza, że zapach można szybko odzyskać, mówi Frawley.