Kondycjonowanie operacyjne i klasyczne w agresji psów

Zrozumienie prawa Skinnera

W skrócie: kondycjonowanie operacyjne uczy psa, że jego zachowanie prowadzi do konsekwencje. Pies zatem "działa" w swoim środowisku i uczy się, że jego zachowanie może prowadzić do czegoś dobrego albo złego. Amerykanin B.F. Skinner, ojciec kondycjonowania operacyjnego, uważał, że zachowanie wzmocnione powtarza się, a to, które nie jest wzmocnione, wygasa i ostatecznie znika. Kara z drugiej strony osłabia zachowanie i zmniejsza szansę na jego powtórzenie.

Szczury w pudełku Skinnera

Badania Skinnera przeprowadzono za pomocą pudełka Skinnera zawierającego szczury i pedały, które po naciśnięciu uwalniały kulkę karmy. Pozwoliło to mu dokładnie badać zachowanie zwierząt w kontrolowanym środowisku. Ponieważ zachowanie szczury pedałowania było następujące po uwalnieniu karmy, szczury powtarzały pedałowanie again i again. To było dowodem, że gdy zachowania są wzmocnione, utrwalają się i kontynuują. To samo zastosowanie można wykorzystać na swoją korzyść w przypadku agresywnego zachowania.

Zrozumienie prawa Pawłowa

Podczas gdy B.F. Skinner jest uważany za ojca kondycjonowania operacyjnego, rosyjski fizjolog Iwan Pawłow uważany jest za ojca kondycjonowania klasycznego. W tym przypadku Iwan Pawłow odkrył, jak psy uczą się przez asocjacje. Przez kilka eksperymentów zauważył, jak zdarzenia środowiskowe, które wcześniej nie miały związku, mogą poprzez doświadczenie wywołać nową reakcję. Nie ma wątpliwości, że rewolucyjne badania Pawłowa wytyczyły drogę nowszym, bardziej obiektywnym metodom badania zachowania.

Ślinące psy Pawłowa

Pawłow przypuszczalnie odkrył kondycjonowanie klasyczne, badając ślinowe gruczoły u psów. Po tym, jak jego naukowcy karmili psy dzień po dniu, zauważył, jak psy zaczęły ślinać przy samym widoku białego fartucha laboratoryjnego. Psy nauczyły się więc parować jedzenie z fartchem. Następnie dalej zbadał to zachowanie, dzwoniąc dzwoneczkiem w bliskim związku z posiłkiem. Wkrótce psy nauczyły się kojarzyć dźwięk dzwonka z jedzeniem, a chwilę później zaczęły ślinać przy samym dźwięku w oczekiwaniu na jedzenie. To samo zastosowanie można wykorzystać w agresji u psów.

Pomoc z Skinnera

Dziś możesz zastosować zasady Skinnera, by pomóc Dobremu Psowi Charlesowi lepiej radzić sobie z agresją. Na przykład, jeśli pies szczeka, ryczy i naleca na widok innego psa, możesz nauczyć go alternatywnego zachowania do wzmocnienia. Znajdź dystans, z którego pies jest lepiej pod kontrolą, a gdy zobaczy psa, każ mu siąść. Nagradzaj siadanie wysokowartościowymi smaczkami. Ponieważ zachowanie siadania jest wielokrotnie wzmocniane, będzie bardziej skłonny siadać w przyszłości; z drugiej strony, zachowania szczekania, ryczenia i nalecania mogą z czasem wygasnąć.

Pomoc z Pawłowa

Użyj klasycznego kondycjonowania Pawłowa, by pomóc psu tworzyć pozytywne asocjacje. Jeśli inne psy są problemem, znajdź dystans, gdzie pies jest spokojniejszy, i za każdym razem, gdy zobaczy psa, karmić go wysokowartościowymi smaczkami. Z czasem sparuje obecność psów z jedzeniem i to zmieni jego bazową reakcję emocjonalną. Zamiast reagować z lękiem, może postępować zgodnie z prawem Pawłowa i ślinać w oczekiwaniu na smaczek.

Wybór jednej metody nad drugą

Możesz się zastanawiać, czy użyć operacyjnego czy klasycznego kondycjonowania. Ogólną zasadą jest: używaj operacyjnego, gdy pies jest w poznawczym, myślącym stanie umysłu i nie wydaje się zdenerwowanym; natomiast używaj klasycznego, gdy pies jest zdenerwowany i radzi sobie z emocjami takimi jak strach. Kluczowe jest skonsultowanie się z behawiorystą psów, by ustalić, która metoda jest najlepsza i jak ją prawidłowo zastosować.

Pawłow zawsze na Twoim barku

Którąkolwiek metodę stosuj, pamiętaj, że Pawłow zawsze siedzi na Twoim barku, jak mówi trener i mentor Bob Bailey. Istotnie, kondycjonowanie klasyczne dzieje się non-stop. Jeśli prosisz psa o siadanie, gdy widzi innego psa, w momencie dawania smaczka, on uczy się, że siadanie prowadzi do smaczka, ale jednocześnie automatycznie tworzy dobre lub złe asocjacje, czy to intencjonalne, czy nie. Dlatego każda interakcja treningowa – nawet te, które widzisz jako czysto operacyjne – prowadzi do asocjacji klasycznych.