Problemy behawioralne psów stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa nie tylko zwierzęcia, ale także właściciela, dzieci, innych psów oraz całego sąsiedztwa. Na przykład ciągłe szczekanie, wyciekanie czy snucie w stronę obcych i gości to niepożądana sytuacja, która jest źródłem niepokoju dla odwiedzających i wstydem dla opiekuna. Właściciele psów ponoszą wyłączną odpowiedzialność za kontrolę problemów behawioralnych, takich jak gryzienie, i odpowiadają za wszelkie szkody wyrządzone przez swoje zwierzęta.
Agresja
Różne czynniki mogą wywołać agresję u psów. Rozwiązywanie takich problemów behawioralnych nigdy nie jest łatwe i często wymaga pomocy profesjonalisty. Wymaga to zaangażowania właściciela, a także czasu i środków finansowych. Agresja może przybierać formę wyciakania, gryzienia i/lub snucia.
Agresja bólowa
W przypadku agresji bólowej pies nie chce zranić opiekuna ani nie posłuszeć, lecz instynktownie reaguje snuciem lub wyciem oraz macha ogonem w wszystko, co znajduje się w pobliżu. Na przykład, jeśli pies urazi nogę, będzie wyciekał i snucał, gdy spróbujemy opatrzyć ranę.
Agresja dominacyjna
Pies przejmuje rolę wodza stada i atakuje każdego, kto usiłuje wejść w jego prywatną strefę lub go pielęgnować. Właściciele, którzy nie odpowiedzialnie trenują swoich psów wczesnym okresie, często mają z tym problemami i potrzebują profesjonalnej pomocy, by przezwyciężyć ten typ agresji.
Agresja strachowa
Agresja motywowana strachem to reakcja obronna psa, gdy czuje się on niepewnie co do swojego bezpieczeństwa lub boi się krzywdy. W takim przypadku gryzie inne psy, a nawet opiekuna, by się bronić. Jeśli pies schowuje ogon między nogami, wyciąga plecy i wycieka lub snuca, albo chowa się za opiekunem, nie należy go głaskać – to jasne sygnały agresji.
Obrona terytorium
Psy nie czują się komfortowo, gdy ich terytorium zostaje naruszone. Czasami to terytorium wykracza poza granice posesji. Na przykład, jeśli właściciel wyprowadza psa na spacer i pozwala mu swobodnie znacznikować moczem, pies może uważać cały obszar za swoje terytorium i bronić go przed innymi psami.
Agresja ochronna
Psy mają tendencję do broniienia jedzenia, zabawek i innych cennych dla nich zasobów, takich jak domownicy, inne zwierzęta i opiekunowie, okazując agresję wobec ludzi, zwierząt lub przedmiotów postrzeganych jako zagrożenie.
Zapobieganie agresji u psów
Oprócz przyczyn środowiskowych, czynniki genetyczne w dużej mierze przyczyniają się do agresji. Właściciele najlepiej znają swego pupila i mogą podjąć szereg kroków w celu zapobiegania takim problemom. Nie należy hodować psów agresywnych, ponieważ ryzyko przekazania tego zachowania potomstwu jest wysokie.
Kiedy pies ma od 4 do 16 tygodni, należy stopniowo go socjalizować, aby przyzwyczaił się do „rzeczywistego świata” z ludźmi, hałasem, tłumami, imprezami rodzinnymi i innymi zwierzętami. Tak dobrze wychowani szczeniaki są bardziej otwarci na ludzi i inne zwierzęta. Ponieważ wczesnie rozwijają pozytywne nastawienie, są mniej niepewni i mniej agresywni lub defensywni.
Nie należy zachęcać do agresywnego zachowania od samego początku. Unikaj gier provoking agresję, takich jak zacieranie się czy ciągnięcie liny. To sprawia, że pies uważa agresję za akceptowalną. Kastracja psów może pomóc w redukcji niektórych typów agresji.
Rozwiązywanie problemów behawioralnych psa
Udaj się z psem do weterynarza, by wykluczyć problemy medyczne. Zaangażuj profesjonalnego trenera do oceny zachowania pupila i podjęcia właściwych kroków korekcyjnych. Nie karaj psa za obronę lub szczekanie, bo może to wzmożyć agresję i doprowadzić do gryzienia w ramach zemsty. Reaguj na objawy problemów behawioralnych na wczesnym etapie, by nie dopuścić do ich wyjścia z kontroli.