Blue heeler – naturalny pasterz
Wielu blue heelerów pastersku instynktem. Niektórzy nie potrzebują treningu. Najlepiej reagują na gwizdki. Nagrody smaczkami. Zacznij jak pies chodzi i je sam. Spokój i pozytywność.
Potrzebne akcesoria
- Lina długa (30 cali / ok. 75 cm – prawdopodobnie chodzi o 30 stóp / 10 m)
- Smaczki nagradzające
Instrukcja krok po kroku
- Podstawy na smyczy: Oddziel od bydła/rozpraszaczy. Naucz „Siedź”, „Zostań”, „Leżak” na smyczy. Nagradzaj i pochwalaj po każdym posłuszeństwie. Naucz podążania, biegania obok, chodu przy nodze. Gładź jako nagroda.
- Bez smyczy: Te same komendy. Zmieniaj nagrody, jeśli coś nie działa.
- Rozpraszacze: Piknik rodzinny, park z psami. Na smyczy -> komendy. Jeśli OK -> bez smyczy w innym miejscu z rozpraszaczami.
- Pierwszy kontakt z owcami/bydłem: Blue heeler ma silny instynkt. Obserwuj. Jeśli pasterskuje dobrze – wezwij do siebie, nagradzaj. Przejrzyj komendy. Jeśli nie idzie – wróć do mniejszych rozpraszaczy, powoli dodawaj.
- Obserwuj „skakanie” (bouncing): Blue heeler często skacze/skacze w oczekiwaniu komendy pasterskiej. Gdy zobaczysz – daj komendę pasterską.
- Zmieniaj wielkość stada: Jeśli instynkt nie wychodzi – naucz na małej grupie bydła na long line. 3x w tygodniu. Dodawaj gwizdki i komendy: „Wolniej”, „W prawo”, „W lewo”, „Wstecz”. „To dość” = nagroda za dobrą robotę.
Uwagi
- Blue heeler = australian cattle dog. Wymaga pracy – bez niej destrukcyjny.
- Gwizdki często lepsze niż komendy głosowe na polu.
- Regularność i spójność komend.