Blue heeler – inteligentny, twardy pies roboczy
Inne nazwy: australijski heeler, australian cattle dog. Hodowla od połowy XIX w.: blue merle highland collie + dingo, później dalmatynczyk + australian kelpie. Oprócz pasterstwa: lojalni, strażnicy, świetni towarzysze. Inteligentni, ale wymagają treningu.
Potrzebne
- Blue heeler
- Bydło
- Cierpliwość
- Rutyna
6 kroków treningu pasterskiego
- Selektywna adopcja. Jeśli ojciec i matka to pracujący pasterze – potomstwo naturalnie podąża w ich tropach.
- Wędruj z psem WSZĘDZIE. Pies uczy się: moje miejsce = u boku Ciebie, bez względu na lokalizację. Przy bydle = naturalne towarzyszenie.
- Uczenie od doświadczonego psa. Sparuj szczeniaka z dojrzałym pasterzem. Starszy reaguje na komendy, młody obserwuje i uczy się oczekiwań.
- Start z młodymi bydłątkami w korytach. Heelery lubią ruch i pościg. Akklimatyzacja do bydła i środowiska pasterskiego.
- Jazda konna: pies ZA i OBOK konia. Zbyt blisko = pies paśnie konia lub ryzyko kontuzji.
- Gryzienie (nipping) – instynkt kontrolowania bydła. Może przełożyć na dzieci. Różnorodne zabawki + dużo ruchu = minimalizacja.