Wstęp
Psy pomocnicze przy depresji (psychiatric service dogs) wspierają osoby z głęboką depresją. Jak inne psy pomocnicze – intensywny trening do zadań specyficznych dla choroby. Zazwyczaj para na całe życie.
Znaczenie
Osoby z depresją często pochwają się zwierzakami – odciągają od bólu emocjonalnego. Opieka nad zwierzęciem podnosi nastrój. Ale psy psychiatryczne robią WIELE WIĘCEJ: trening pozwala im rozpoznawać zmiany nastroju i reagować fizycznym wsparciem w różnych sytuacjach.
Reakcja emocjonalna
Psych dogs (potocznie) reagują na specyficzne zachowania (Psychiatric Service Dog Society). Płacz/smutek → pies: lizanie łez/twarzy, przynoszenie chusteczek, inicjowanie zabawy (odciągnięcie myśli). Przytulanie, pocałunki – przeciwdziałanie izolacji i apatii.
Wsparcie fizyczne
Zadania konkretne (IAADP): wybieranie 911 na specjalnych telefonach, aport leków/upuszczonych przedmiotów, alarmowanie domowników w kryzysie. Neprawidłowy sen → budzenie, gdy budzik nie działa (Neuro Talk). Zawirowania od leków → wsparcie przy stanie/staczeniu.
Trening
SAMHSA: najpierw posłuszeństwo i public access, potem trening specyficzny na chorobę. Profesjonalny trening nieobowiązkowy, ale zalecany. Typowo ~1 rok do gotowości.
Dostęp per ADA
Jako psy zadańowe – pokryte ADA. Sklepy, restauracje, hotele, teatry, gabinety, sklepy muszą wpuścić. Nie mogą segregować osoby z psem. Psy wsparcia emocjonalnego (emotional support dogs) NIE są objęte ADA (Service Dog Central) – nie wykonują zadań fizycznych.
Inne zaburzenia
Również: PTSD, schizofrenia, lęk, ataki paniki. PTSD: budzenie od koszmarów, włączanie/wyłączanie światła, uspokajanie. Lęk/utrata pamięci: przypominanie leków, szukanie zgubionego telefonu.