Jeśli Twój pies saneczkowy może przebiec Iditarod, może przebiec każdy szlak na świecie. 1690-kilometrowy Iditarod to ostateczne wyścigi psów saneczkowych. Jak u każdego sportowca wytrzymałościowego, trening musi zacząć się wcześnie. To dotyczy psa saneczkowego, a może jeszcze bardziej – bo u psów złe nawyki trudno odtrenować.
Rasy psów saneczkowych
Główne rasy i kategorie: alaskański husky, alaskański malamut, kanadyjski pies eskimoński, chinook, grenlandzki pies, samojed, syberyjski husky. Wiele mieszańców, w tym z wilkiem stepowym.
Trening trenera
Szczeniak przeznaczony na mistrza wyścigów typu Iditarod to ogromna inwestycja czasu, pieniędzy, doświadczenia i emocji. Jeśli jesteś nowy w treningu psów saneczkowych, szukaj trenera/hodowcy, u kogo możesz szukać rady. Sprawdź jej dorobek: jak wypadały jej psy, kto jej klientami. Poświęć czas, by poczuć, jak jej psy się do niej odnoszą. Czy obie strony są relaksowane u siebie i czy panuje wzajemny szacunek?
Od urodzenia do 6 miesięcy
Czas karmienia piersią, snu, szybkiego rosnięcia (średnio 0,45 kg tygodniowo). Czas budowania „umiejętności społecznych” – niech dorośli i dzieci głaszczą i delikatnie bawią się nimi. Przygotuj szczeniaki do przyszłych butów i higieny jamy ustnej – regularnie sprawdzaj pazy i szczęki.
2–6 miesięcy
Czas na „stanie się jednym” z środowiskiem. Wyprowadzaj szczeniaki na spacery i eksplorację. Teraz stają się pewni i zwinni na każdym terrenie – śnieg, błoto, las. Kontynuuj socjalizację z ludźmi i psami. Wzmocnij codzienne komendy – „siądź”, „zostań”, „do mnie”. Dostosuj relację do indywidualnych osobowości, nie traktuj jako stado.
6–7 miesięcy
Jak dzieci, młode psy najlepiej uczą się naśladowaniem. W treningu Denali (Park Narodowy) młodzież miesza się z dorosłymi psami saneczkowymi. Młodzi obserwują dorosłych w uprzężach. Na stronie National Parks Service trenerzy opisują wolność, jaką dają psom w treningu: „Na początku biegają luźno obok lub za zespołem, obserwując dorosłych i przeżywając różne warunki zimowe – lod, wiejący śnieg, skórka wiatrowa, wylew”. Po kilku tygodniach psy są zaprzężane, ale nie do saneczek. Biegają obok zespołu. Stopniowo młode często same wchodzą w formację, pokazując gotowość do dołączenia.
7 miesięcy – 1 rok
Czas na samodzielne próby uprząży na krótkich przebiegach, biegnięcie obok najlepszych psów zespołu. Jak zyskują zdolność i pewność – trasy stają się dłuższe i trudniejsze. Do 1. roku życia powinni mieć 320–480 km w uprzęży. Ich trening jako szczeniaków fundamentuje trening dorosłych członków zespołu – trening, który nigdy nie kończy się, dopóki startują.