Trening agility papilona – poradnik dla właścicieli

Papilony to psy o niesamowitej energii i duchu, mimo miniaturowych rozmiarów. Najszczęśliwsze w ruchu. Dzięki inteligencji i temperamentowi doskonale sprawdzają się w agility – szybko uczą się oczekiwań i, co najważniejsze, uwielbiają to. To też czyni je lepszymi towarzyszami: niedowyrzucony papilon może być nadpobudliwy, destrukcyjny i uciążliwy.

Definicja

Agility to sport rywalizacyjny dla psów. Celeb: przebiegnięcie trasy z przeszkodami w najkrótszym czasie. Przeszkody (przeszkody skoczne) muszą zostać przejścia czysto; punkty odejmowane za zsuwanie. Psy też splatają skomplikowane trasy. Zadanie przewodnika: biec obok psa, kierować tylko komendami głosowymi.

Predyspozycje papilonów

Papilony zyskują renomę w agility. Wysoka energia (rzadka u ras toy), naturalna zgrabność. Szybkie skręty, dobre skoki, wysokie prędkości. Inteligencja pozwala błyskawicznie interpretować komendy przewodnika – przewaga na zawodach.

Kondycjonowanie

Psy startujące w zawodach muszą być w topowej formie. To dużo pracy właściciela – nawet „zwykły” papilon chętnie przejdzie kilometry dziennie. Spacery stopniowo dłuższe, dodawanie sprintów. Ćwiczenia dopasowane do trasy: skoki – budowa mięśni skocznych, slalom – szybkie skręty.

Lekcje

Warto zapisać się na formalne zajęcia agility. Eksperci z tytułami prowadzą kursy dla różnych ras lub dedykowane papilonom. Od podstaw dla początkujących po zaawansowane.

Zawody

Można zgłosić psa na tryby agility – rywalizacja o czas i precyzję. Organizowane w wielu miastach. Lokalny klub agility lub trenerzy podpowiedzą terminy. Sukces w trybach = szansa na mistrzostwa i prestiżowe nagrody.