Jak trenować szczeniaka jamnika

Początkowo wyhodowywane do polowania na borsuki w Niemczech, jamniki są teraz powszechnie spotykane jako psy towarzyszące. Łatwo rozpoznawalne dzięki wydłużonym ciałom i krótkim nogom, jamniki są zazwyczaj miłe i otwarte. Jednak ich pierwotny cel hodowli sprawia, że są sprytne, uparte i niezależne. Potrzebujesz cierpliwości oraz pozytywnej, konsekwentnej postawy, by pomyślnie trenować i zarządzać szczeniakiem jamnikiem.

Potrzebne rzeczy

  • Smoczek
  • Przekąski
  • Gazety i worki na śmieci

Instrukcje

  1. Stopniowo wprowadzaj szczeniaka do domu i rodziny. Na początku ogranicz go do jednego lub dwóch pokoi. Codziennie wprowadzaj go do nowego obszaru. Wyciągaj na spacery ze smoczkiem regularnie, by ustalić rutynę i zaufanie.

  2. Rozpocznij wstępny trening już w wieku 8–12 tygodni. Szczeniaki w tym wieku uczą się podstawowych komend: „do mnie” i „siad”. Trenuj te dwie komendy 5–10 minut dziennie przez około dwa tygodnie. Potem przejdź do „noga” i „leż” przez kolejne dwa tygodnie.

  3. Używaj przekąsek, które szczeniak lubi, by przyciągnąć uwagę i nagradzać dobre zachowanie.

  4. Powtarzaj nauczone komendy, by utwierdzić je w pamięci. Jamniki są niezależne, więc powtórzenia są kluczowe.

  5. Stosuj dużo pozytywnego wzmocnienia w postaci chwały. Jamniki są inteligentne i czujne i dobrze reagują na ciągłą chwałę za opanowane umiejętności.

  6. Bądź fermny, ustalając się jako lider stada. Nie bij ani nie używaj nadmiernej siły. Trenuj w sposób nieugięty, ale niezastraszający. Nie krzycz i trenuj krótko dziennie – uwaga szczeniaka jest krótka.

  7. Jeśli szczeniak gryzie nieodpowiednie przedmioty, wyjmij je z pyska i powiedz fermo „Nie”. Nie bij go za to – nie chcesz go zniechęcać. Buduj zaufanie cierpliwością i powtórzeniami.

  8. Dla szczeniąt w domu stosuj metodę gazetkową. Wybierz odpowiednie miejsce, z dala od misk z jedzeniem i wodą. Rozłóż duży foliówek worka na śmieci i nałoż kilka warstw gazet. Zachęcaj szczeniaka do użytku tego miejsca po jedzeniu i picie. Nie wyrzucaj zabrudzonych gazet – kładaj nowe na starych, tworząc „zapachowe” miejsce, by pies wiedział, gdzie iść następnym razem.