Trening bernardyna to jak zapasy z łosiem: duży, niezgrabny, pełen radości. Rasa łagodna, łatwogodna, ale czasem używa gabarytów by dorwać swoją. Nuda przy powtórzeniach – trening krótki i żywy. Szczeniak to wielkie niemowlę – nauka wolna, w tempie dorastania. Rutyna = poczucie bezpieczeństwa i pewności. Wskazówki jak ułatwić życie z nowym chłopcem.
Instrukcja krok po kroku
Krok 1: Miejsce do spania
Pierwsza noc: pokaż miejsce. Wygodne, z rodziną, bezpiecznie zamknięte na noc do czystości. Może ciaknąć pierwsze noce (tęskni za rodzeństwem), ale szybko się przyzwyczai.
Krok 2: Podstawowe komendy i rutyna
Pierwsze miesiące: tylko „siedź”, „zostań”, „do mnie”, „nie”. Ćwicz 10 min dziennie. Reszta to rutyna: karmienie o stałych porach, wyjście po jedzeniu, zabawa, czesanie długiego futra, drzemki. Maksymalna interakcja z rodziną i obcymi (spacery, auto) = socjalizacja, bezpieczeństwo, wiązanie.
Krok 3: Natychmiastowa reakcja na złe nawyki
Szczekanie, gryzienie, cianie, wychylanie – twardy „nie” od razu. Szczeniak rzadko kontynuuje przy negatywnej reakcji, jeśli jesteś blisko by uczyć dobrego. Skakanie na ludzi – kluczowe: hamuj smugą ruckiem + „nie!”. Z czasem wyczujesz intencję – wstaw w „siedź/zostań” i nagrodź za to zamiast skoku.
Krok 4: Czystość rutyną
Stały rytm: jedzenie, wyjście, oczekiwanie potrzeb na zewnątrz. W domu – zamknięty, gdy nie bawisz się z nim (klatka/strefa). Młody szczeniak nie dojrzały na czystość – rutyna przez miesiące to nauczy.
Krok 5: Pozytywne wzmocnienie
Bernardyn chce podobać. Chwal głosem („Dobrze!”, „Brawo!”) – pies postara się bardziej. Smaczek OK, ale reakcja Twoja radości najważniejsza. Korekta TYLKO w momencie czynu. Jeśli zepsuje kanapę, a Ty dowiedziałeś się po godzinach – pies nie zrozumie, nauczy się lęku. Ogranicz złe zachowania: zamykaj w bezpiecznej strefie, gdy nie możesz pilnować – mniej do karcenia, więcej do chwalenia!