Agresja lękowa wymaga cierpliwości, konsekwentnego wzmocnienia i czasem farmakoterapii. Im młodszy pies, tym większa szansa na trwałą zmianę. Często wynika z innej agresji (np. terytorialnej) – trzeba zdiagnozować przyczynę i zmodyfikować zachowanie.
Instrukcje
- Bezpieczeństwo innych. Podczas treningu: bezpieczne ogrodzenie/kennel. Odpowiadasz za uszkodzenia. Jeśli wiedziałeś o problemie – grożą zarzuty karne.
- Trening na gości. Pies uczy się od skutków: szczeka na przechodnia – ten odejdzie – pies powtarza. Zamiast tego: znajomi zbliżają się do domu, Ty kazujesz „siedź” u boku. Pies może szczekać, ale po powtórzeniach zrozumie: agresja nie odstrasza, a gość nie szkodzi.
- Kontrola na spacerze. Krótka smycz, zapobieganie nos-do-nosa z innymi psami. Chód w „rodze” (głowa przy lewym biodrze), przechodź szerokim łukiem, ciało między psami. Zawiń nadmiar smyczy na dłoni. Komenda „zostaw”.
- Siedź i zostań przy przechodzących. Jeśli niekontrolowalny: każ usiąść, stań przed nim, zasłaniając widok, aż przejdą. Modyfikacja zachowania trwa – wymaga czasu i powtórzeń.
- Negatywne bodźce przy przekierowanej agresji. Gdy pies w panice atakuje innego psa/właściciela: strumień wody z węża lub alarm dźwiękowy – NIE bij. Natychmiast usuń psa z sytuacji. Izolacja w przyciemnionym pokoju do uspokojenia.
- Matka z szczeniakami. Bezpieczne miejsce, gdzie czuje, że szczeniaki są bezpieczne. Agresja macierzyńska = lęk o potomstwo. Może wystąpić przed porodem. Ogranicz gości przy agresji.