Porady pomagające mopsowi w porodzie szczeniaków

Poród to dla mopsów i właścicieli dezorientujące doświadczenie. Zrozumienie, czego się spodziewać, czyni Cię bardziej użytecznym w nagłych wypadkach. Mopsy mają głowy znacznie większe w stosunku do ciała niż inne rasy – cecha genetyczna zwiększająca ryzyko powikłań i konieczność cięcia cesarskiego. Weterynarz nadzoruje ciążę i decyduje o najbezpieczniejszej opcji. Cały proces może wymagać tylko obserwacji, ale bądź gotowy do interwencji lub wezwania pomocy.

Odżywianie

Zawieś mopsa do weterynarza na potwierdzenie ciąży. Lekarz oceni konieczność cięcia cesarskiego w zależności od budowy ciała. Później RTG by ustalić wielkość miotu. Aktualne szczepienia, odrobaczanie, test na bakterie Brucella (zaraźne dla ludzi, powodujące poronienia). Prawidłowa dieta i opieka prenatalna: stopniowo zmień dietę na wysokiej jakości pokarm dla ciążnych i laktujących suk.

Przygotowanie do porodu

Stwórz skrzynię porodową z drewna, plastiku lub grubego kartonu. Łatwa do czyszczenia, łatwy dostęp dla matki, bezpieczne zamknięcie szczeniaków. Umieść w cichym, ciepłym miejscu. Przyzwyczaj sukę do skrzyni: kładź ją tam regularnie z przysmakiem, by skojarzyła ją pozytywnie i wiedziała, by tam iść w porodach. Mopsy mają silny instynkt gniazdowania i lubią przysmaki – trening łatwiejszy niż u innych ras.

Przed porodem i początek porodów

Gdy termin się zbliża, mierz temperaturę suki 2x dziennie. Temperatura alarmuje o porodzie. Norma: 38,3–39,2°C (101–102,5°F). Suka przed porodem prawie zawsze ma spadek do 36,7–37,2°C (98–99°F). Gdy poród jeszcze bliżej: suka niepokojna, możliwe wymioty. Wtedy połóż w skrzyni. Poród powinien się rozpocząć. Duże głowy szczeniaków wydłużają poród do 6–12h. Jeśli weterynarz zalecił cięcie, prawdopodobnie zaplanowane earlier. Upewnij się, że cięcie boczne, nie środkowe – ułatwia karmienie. Planujesz poród w domu? Zostań blisko. Jeśli poród nie postępuje 2h, lub suka nie rodzi w 24h od spadku temperatury – zadzwoń do weterynarza.

Poród, urodzenie, popłodzie

Widoczne skurcze = początek porodu. Pierwszy szczeniak w ciągu 2h od początku. Jeśli nie – zadzwoń do weterynarza. Zazwyczaj matka odpoczywa do 4h po pierwszym szczeniaku, ale czasem rodzi kolejne od razu. Po każdym szczeniaku rodzi też popłodzie. Policz placecenty i szczeniaki – musi być tyle samo. Niewydalone placecenty grożą życiem matki.

Wylęganie (whelping)

Od razu po urodzeniu matka powinna energicznie oblizać i oczyścić szczeniaka. Przegryzie pępowinę. Powinna wyłykać szczeniaki z pęcherzyka płodowego, jeśli w nim są. Ze względu na krótkie pyszczki mopsy mogą mieć problem z zerwaniem pęcherzyka lub przegryzieniem pępowiny. Jeśli szczeniak/matka nie radzą – wtrąć sam pęcherzyk, delikatnie těř szczeniaka czystym, suchym ręcznikiem. Jeśli nie oddycha – odsądź śluz z nosa grzbietową pearką dla niemowląt i ciągnie térer. Jeśli matka nie chce/nie potrafi przegryźć pępowiny – zavez pępowinę nitką jedwabną i utnij czystymi nożyczkami.

Po porodzie

Wysciel skrzynię świeżą pościelą, daj mopsowi lekki posiłek i dużo wody. Sprawdzaj matkę i szczeniaki co godzinę. Mopsy słynie jako złe matki – upewnij się, że zaakceptowała wszystkie szczeniaki i każdy ssze. Pomóż znaleźć wygodną pozycję do karmienia, zwłaszcza po cięciu cesarskim, by minimalny dyskomfort. Zależnie od umiejętności macierzyńskich i stanu po porodzie, możesz musieć robić wszystko: karmić, czyścić. Nie zostawiaj matki samej z szczeniakami, dopóki nie masz pewności, że się wyzdrowiała i opiekuje się nimi sama.