Jak grać z szczeniakiem – gry dla dzieci

Psy potrzebują uwagi, stymulacji i ruchu. Dzieci też. Łączenie ich w wspólne zabawy to świetny pomysł – pod warunkiem, że pies jest przyjazny i wytrenowany. Rodzice muszą nauczyć dziecko i szczeniaka zasad przed startem, ale potem obaj szybko się adaptują. Trzy podstawowe gry: aport, agility, ciąganie liny. Nigdy nie pozwól dziecku grać z obcym psem. Naucz dziecko bezpieczeństwa. Niektóre psy są gwałtowne i mogą niechcący zranić dziecko – upewnij się, że pies jest delikatny.

Aport

  1. Kup miękką gumową piłkę. Tania będzie najlepsza – szczeniaki gubią, zapominają i zakopują zabawki. Piłka tenisowa to klasyk, ale nie każdy pies lubi jej smak – testuj.
  2. Dorosły uczy psa aportu i oddawania piłki. Rzucaj kilkukrotnie. Gdy pies przyniesie, czekaj na puszczenie, nagradzaj chwałą i smaczykiem. To uczy oddawania, by dziecko nie musiało wyrywać z pyska. Najlepiej w ogrodzonym miejscu – mniej rozpraszaczy.
  3. Dziecko rzuca tylko, gdy pies kilkukrotnie poprawnie oddał piłkę. Naucz rzucać na odpowiednie odległości. Dzieci chcą udawać rzut – to dezorientuje psa. Jeśli dziecko ma słaby rzut, kup urządzenie do dalekich rzutów.

Agility

  1. Dorosły buduje trasę przeszkód. Może być prosta: sztyce (5+ plastikowych rur wyższych od psa – nie drewno, by nie drętwiało) wbite w ziemię na slalom, oraz rampę (kopiec ziemi ze szczytem w środku).
  2. Przeprowadź psa po trasie na smyczy: slalom między sztycami, bieg po rampie. Nagradzaj za ukończenie. Powtarzaj, aż pies poczuje się pewnie – młode psy mają krótszą koncentrację.
  3. Przekaż prowadzenie dziecku. Dziecko prowadzi psa slalomem i po rampie. Z praktyką pies robi to automatycznie. Można to rozwijać w hobby: kluby agility, szkolenia, zawody są wszędzie.

Chowanego

  1. Naucz psa „siąd”, „zostań”, „do mnie” – metodami pozytywnego wzmocnienia. Naucz dziecko dawanie komend. Upewnij się, że pies słucha dziecka – nie każdy taki jest.
  2. Gdy pies solidnie siedzi i zostaje, dziecko schowaj się: szafa, wanna, pod łóżkiem, za drzwiami. Dopóki pies nie zostaje minutę i nie słucha dziecka, zostaw z nim dorosłego.
  3. Dziecko woła psa: imię + „do mnie”. Puść psa z „zostań”. Dziecko cicho czeka, aż pies znajdzie – wtedy chwała i smaczyk.