Przyroda pełna jest zwierząt, które ewoluowały, by wyglądać jak przedmioty niemartwe. Przypominając liście, gałązki, kamienie lub inne elementy otoczenia, te stworzenia unikają drapieżników i podszywają ofiarom z niezwykłą cichociemnością.
Patyczaki, czyli fazmidy, naśladują gałązki i konary swoimi chudymi ciałami, pozostając nieruchome przez długie okresy. Liściastki idą krok dalej – ich skrzydła i kolorystka czyni je niemal nie do rozróżnienia od prawdziwej roślinności.
Pajęczaki korowe, jak pająk porostowy, tkają sieci naśladujące korę drzew z łatkami porostu. Mchowaty geon kogonowy z Madagaskaru nosi wzory skóry idealnie wtopiające się w porostowate pnie.
Pod wodą ryby skorpionowate maskują się wśród koralików i skał, podczas gdy igłoryby i smoki morskie przypominają trawę morską i tang. Sepie potrafią zmieniać zarówno kolor, jak i fakturę skóry, by dopasować się do otoczenia.
Na lądzie chrząszcze udawające martwe praktykują thanatozę – opadają na ziemię i udają martwe przy zakłóceniu. Nawet pajęczaki pawie potrafią się chować w śmietniku lasowym, mimo słynnych pokazów towarzyskich.
Te adaptacje pokazują niezwykłą pomysłowość naturalnego maskowania w świecie zwierząt.