* różne metody komunikacji: Psy używają zapachu jako głównego sposobu komunikacji. Opierają się na gruczołach odbytu, aby uwolnić feromony, które przekazują informacje o ich płci, zdrowia i statusie społecznym. Z drugiej strony ludzie polegają w dużej mierze na wskazówkach wizualnych, językach i wyrazie twarzy w celu interakcji społecznych.
* Normy kulturowe i etykieta społeczna: W społeczeństwach ludzkich wąchanie sobie ścisków jest ogólnie uważane za bardzo nieodpowiednie i obraźliwe. Opracowaliśmy ścisłe normy społeczne, które decydują o tym, jak oddziałujemy fizycznie, a intymny kontakt jest zarezerwowany dla bliskich relacji i często wymaga zgody.
* Percepcja sensoryczna: Podczas gdy psy mają ostre węch, ludzie nie mają takiej samej wrażliwości węchowej. Nasze nosy nie są tak dobre w zbieraniu subtelnych zapachów, a nasze mózgi są mniej dostrojone do interpretacji informacji z samego zapachu.
* higiena: Ludzie są na ogół bardziej skoncentrowani na higienie osobistej niż psom. Kąpiemy się, używamy dezodorantu i noszymy odzież, aby kontrolować zapach ciała. Podczas gdy psy również się pielęgnują, ich naturalny zapach jest uważany za bardziej akceptowalny w kontekście społecznym.
Chociaż nie wąchamy wzajemnych tyłków, w pewnym sensie używamy zapachu. Na przykład możemy użyć perfum lub wody kolońskiej, aby stworzyć pożądane wrażenie, i możemy być w stanie wykryć subtelne zmiany w czyimś zapachu ciała, które mogą wskazywać na chorobę. Jednak te zastosowania zapachu są znacznie bardziej ograniczone i dopracowane niż u psów.
Krótko mówiąc, różnica w naszym zachowaniu sprowadza się do:
* różne potrzeby komunikacji opartej na zapachach
* Normy i oczekiwania kulturowe
* Różnice sensoryczne
Ważne jest, aby pamiętać, że psy nie wąchają wzajemnych tyłków po prostu z niegrzeczności. To naturalna i ważna część ich systemu komunikacji.