Zwierzęta domowe to wspaniałe uzupełnienie rodziny. Zwierzę może dostarczać bezwarunkowej miłości, towarzystwa, rozrywki, a czasem nawet ważnych usług dla osób o specjalnych potrzebach. Adopcja zwierzęcia ze schroniska jest nagradzająca na wiele sposobów. "Zwierzaki ze schronisk to jedni z najbardziej lojalnych i miłujących towarzyszy, bo po prostu wydają się wiedzieć, że zostały uratowane" – mówi Melissa Sartin, założycielka i dyrektor Cast Away Animal Rescue Effort.
Co roku od 5 do 7 milionów zwierząt trafia do schronisk, wedle American Society for the Prevention of Cruelty to Animals. Z tej liczby tylko połowa kiedykolwiek znajduje domy. To nie liczy niezliczonych zwierząt, które nigdy nie trafiają do schronisk. Oprócz narodowo znanych organizacji ratunkowych, takich jak Humane Society i ASPCA, istnieje mnóstwo innych działań ratunkowych w całym kraju, pracujących nad znalezieniem rodzin dla bezdomnych zwierząt.
Adopcja ze schronisk
Koty i psy lądują w schroniskach z różnych powodów, często wynikających z wyborów właścicieli, a nie z ich zachowania. Przeprowadzka, śmierć w rodzinie, rozwód, stres finansowy i brak czasu to powszechne powody oddawania zwierzęcia do schroniska. Wiele schronisk i organizacji ratunkowych ratuje też zwierzęta z środowisk przemocowych lub zaniedbujących, a także z nieodpowiednich hodowli komercyjnych.
Jeśli nigdy nie rozważałeś adopcji ze schroniska, bo wolisz rasy czyste nad mieszańcami, możesz to przemyśleć: Eksperci mówią, że aż 25% wszystkich psów i kotów w schroniskach to rasy czyste. "Nie myślę, że ludzie realizują, ile czystorrasowych psów jest w ratunkach" – mówi Misty Reiser, współzałożycielka All Creatures Animal Sanctuary and Rescue. "Każdy pies, którego szukasz, jest tam, jeśli poświęcisz czas na zadzwonienie do schronisk i trochę poszukasz. Zwierzę w wysokim popycie, jak jorki czy pudel, zazwyczaj jest u nas krótko przed kastracją/sterylizacją i wyjazdem do nowego domu."
Schroniska zachęcają do kastracji i sterylizacji, by pomóc zmniejszyć populację bezdomnych zwierząt. Inny krok to zrozumienie, na co się godzisz, zanim weźmiesz odpowiedzialność za zwierzę. Sartin mówi, że organizacje ratunkowe i schroniska nie musiałyby istnieć, gdyby ludzie podejmowali odpowiedzialne, świadome decyzje na wstępie. "Jeśli nie jesteś w pozycji, by wziąć zwierzę, nie bierz go. Jeśli jesteś w pozycji, by adopcję, proszę, proszę, idźcie do schronisk. Kiedy adoptujesz, ratujesz dwa życia: to, które zabierasz do domu, i to, które schronisko teraz może przyjąć."
Nie tylko adopcja to dobry czyn, ale też oszczędzasz pieniądze. Początkowy koszt kupna zwierzęcia w sklepie zoologicznym lub u hodowcy jest ogromny i nie zawiera żadnych innych usług ani niezbędników. Jednak większość opłat adopcyjnych mieści się między 50 a 100 dolarów, wliczając wszystkie wymagane szczepienia, kastrację/sterylizację i odrobaczanie. To ogromna potencjalna korzyść finansowa dla nowego właściciela. Nadal posiadanie zwierzęcia to znaczące zobowiązanie finansowe: ASPCA szacuje średni koszt utrzymania zwierzęcia na 6000-7000 dolarów za życie za podstawowe wydatki: karmę, akcesoria, prewencyjną opiekę weterynaryjną, trwałą identyfikację i licencje.
Adopcja dorosłego zwierzęcia może być właściwym wyborem. Wiele dorosłych zwierząt ze schronisk jest już wytrenowanych do wychodzenia na zewnątrz, a niektóre mają dodatkowy trening. To oszczędność czasu i pieniędzy dla nowego właściciela. Pamiętaj, że każde nowe zwierzę przejdzie okres adaptacji z nową rodziną, mimo wcześniejszego treningu.
Pies "do wyrzucenia"
Wyobraź sobie żywczego, kulistego szczeniaka, z ciekłymi brązowymi oczami, które stopią niemal czyje serce. Mała, energiczna, pełna młodzieńczego nieposłuszeństwa, Nia, rudobrązowy mieszańczyk owczarek, prawie stała się "psem do wyrzucenia". W wieku 3 miesięcy została brutalnie pobita i prawie wyrzucona na ulicę miasta. Zamiast tego została uratowana i stała się plakatowiczką ratowania zwierząt.
Nia była sprytna, chętna do nauki, chętna do zadowalania i oddana swojej ludzkiej rodzinie. W wieku 4 lat została certyfikowana jako pies terapeutyczny i zaczęła odwiedzać domy opieki, szkoły i szpitale. Wizyty z udziałem dzieci były jej ulubione, a oddział dziecięcy lokalnego szpitala stał się jej stałą trasą przez większość dorosłego życia. Nia uczestniczyła w wykładach na uczelniach o ratowaniu zwierząt i prowadziła zajęcia z posłuszeństwa razem z właścicielem. Gdy właścicielka Nii została zdiagnozowana z lupusem, ten wyjątkowy pies został dopuszczony do wizyt lekarskich i leczenia klinicznego u boku właścicielki, ze względu na ich silną więź i specjalne uprawnienia.
Nia przegrała walkę z rakiem, gdy miała 10 lat. To życie, które prawie zostało odrzucone, stało się inspiracją dla wszystkich wokół niej.
Historie sukcesu
Ci, którzy zajmują się ratowaniem zwierząt, wiedzą, że to ciężka praca. Nigdy nie ma wystarczająco czasu, pieniędzy ani miejsca, by pomieścić wszystkie niechciane zwierzęta. Wielu ratowników mówi, że nie mogą przestać myśleć o wszystkich zwierzętach, których nie udają im się uratować. To, co trzyma ich w ruchu, to liczne historie sukcesu, te trwałe więzi, te małe błyski nadziei.
Janet Turner jest założycielką i prezes Cody and Company of Harrison Inc., humanitarnego programu edukacji o zwierzętach. Turner mówi, że Cody, pies, od którego nazwała się organizacja non-profit, był mieszańcem zostawionym przy drodze, gdy miał 3-4 miesiące. Turner wzięła go do siebie, mimo licznych innych psów, o których dbała, zarówno swoich, jak i tych w opiece tymczasowej. Turner powiedziała, że Cody miał szczególny sposób z dziećmi i zaczął odwiedzać klasy w szkołach podstawowych, gdy miał 3 lata. Cody stał się ukochanym maskotką promującą troskę o zwierzęta, odpowiedzialność i bezpieczeństwo.
Turner mówi, że to była praca Cody na całe życie, aż umarł z raka w wieku 13 lat. "Wieczór przed jego śmierci obiecałam mu, że będę kontynuować to" – mówi Turner. "Więc zostaliśmy zarejestrowani jako grupa non-profit i kontynuujemy program do dziś."
Zwierzęta często wypełniają bolesną pustkę i samotność. Turner pamięcza starszego mężczyznę, który właśnie stracił żonę. Mężczyzna poznał małego brązowego psa o imieniu Rusty i natychmiast nawiązali więź. Rusty został porzucony przy drodze i został zbity przez samochód. Na początku psiak został zdiagnozowany z uszkodzeniem mózgu i nie dawał szans na przeżycie. Jednak Rusty dobrze wyzdrowiał, choć zawsze chodził krzywo. Turner mówi, że psy jak Rusty, z urazami lub chorobami, są trudniejsze do đặtania w domach. W tym przypadku jednak para była nierozerwalna. Każdy uratował drugiego.