Miasta potrzebują schronisk, by ograniczyć liczby kotów i psów bezdomnych. Humane Society to największy zwolennik ochrony zwierząt – wiele schronisk w USA z nimi współpracuje. Wszystkie schroniska żyją z darowizn i lokalnego finansowania. Często oferują tanie szczepienia i kastracje/sterylizacje.
Historia
Pierwsze schroniska w Nowym Jorku 1894 r., po pierwszych ustawach antykrzywdzenia. Na początku ochrona zwierząt roboczych, Humane Society dopracowała do obejścia kotów i psów. Do 1888 r. 37 z 38 stanów miało podobne ustawy. W latach 60 Humane Society przełączyła się na adopcje, nie tylko ochronę. Obecnie schroniska oddają do adopcji tysiące zwierząt dziennie.
Szacunkowe dane
Wedle Humane Society, rocznie w schroniskach przebywa 6–8 mln psów i kotów. 3–4 mln jest uśmiercanych. Dane nieprecyzyjne – brak standardów ewidencji. Szczęśliwie, spadło drastycznie od 12–20 mln uśmiercanych w latach 70.
Kontrola liczebności
Właściciele, którzy nie stać na psy, zostawiają je w schroniskach. Animal Control przyłapuje brodagów. Niska adopcja trzyma wysokie liczby. HSUS promuje edukację publiczną i programy kastracji/sterylizacji.
Schroniska „no-kill”
Wedle Humane Society, HSUS dąży do min. 1 schroniska no-kill w każdej społeczności. Nie zawsze możliwe – ograniczone miejsca. W ramach możliwości dbają o zwierzęta. Przy adopcji zawsze kastrują/sterylizują.
Adopcja
Cel wszystkich schronisk: oddać jak najwięcej zwierząt do dobrych domów. Trzymają niskie opłaty – często ze szczepieniami i kastracją. Opłata zależy od schroniska. Schroniska pilnują adopcji: długie formularze, referencje, obowiązkowe wizyty domowe.