Przesąda: psy wyczuwają strach. Rzeczywistość: nie mają szóstego zmysłu, ale ostreszone zmysły (węch, słuch) i obserwację ciała. Składają wskazówki o naszych emocjach.
Węch
Najsilniejsze narzędzie. Pies wie, gdzie byłeś, co jadłeś, z kim byłeś (śladowe zapachy). Węcha właściciela po powrocie. Zapachy + hormony/feromony = dedukcja emocji (np. stres u teściowej = pies reaguje na teściową).
Feromony
Chemikalia informujące o emocjach/stanie. Psy węchają feromony innych psów i ludzi. Nauka niepewna, ale dane anektodalne: psy pomocowe wykrywają napad padaczkowy.
Hormony
Kortyzol (stres) – ten sam u ludzi i psów. Inne hormony: pobudzenie, strach, choroba. Pies może rozumieć ich znaczenie.
Język ciała
Wilki i psy: subtelne ruchy ogona, oczu, twarzy. Pies nie mówi – doskonale czyta nasze ciało. Wykrywa strach/złość przed ludźmi. To nie magia, a ostrożna obserwacja. Liderzy stada = czytelnicy języka ciała.
Pies to ostry obserwator, nie wróżka.