Psy, które nie rezygnują z ssania (flank sucking, blanket sucking) – przyczyny i reakcja właściciela

Normalne: noworodek ssie i tnie łapkami podczas karmienia. Każde młode ssące – te zachowania. Niektóre psy kontynuują w dorosłości. Gwen Bailey (behawiralista): "Ssanie przedmiotów występuje u każdej rasy: border collie, springer spaniel, westie, jamniki, mieszańce". Trudno zinterpretować i jak zareagować.

Dlaczego dorośli psy ssą?

Psycholog David M. Levy przetestował hipotezę: ssanie = zbyt wczesne odstawienie / niespełniona potrzeba z okresu z matką. Levy zweryfikował, dezprzywilejowując szczeniaki przy ssaniu. Szczeniaki z dużych rzutów (konkurencja o sutki) wykazały ten sam efekt. Psychological Review: zdeprywowani szczeniaki zaczęli ssąć przedmioty i kontynuowali po odstawieniu. Eksperyment wykazał: to nie agresja.

Co oznacza ssanie u dorosłego psa?

Gwen Bailey porównuje do dzieci ssących kciuki/kocyk. To auto-uspokajanie. Bardziej wrażliwe psy ssą, by złagodzić wrażliwość. Powiązane z lękiem, zwłaszcza przy rozdzieleniu od rodziny.

Reakcja właściciela

Właściciele zabierające ulubiony przedmiot ssany – pies szuka zamiennika (ubranie, nieprzeznaczone rzeczy). To zachowanie kompulsywne. Nie zachęcaj, ale nie próbuj siłowo zabronić.

Dobermany – flank sucking (ssanie boków)

Doberman może ssąć skórę u góry tylnej nogi. To uszkadza skórę. Bailey: niektóre linie hodowlane, rodzeństwo też. W przeciwieństwie do ssania przedmiotów – flank sucking trzeba odradzać (szkodzi zdrowiu). Zastąp kocem, który nie rozdarłuje.

Reakcja właściciela – praktyczna

Pranie przedmiotu ssanego = higiena. Kup duplikat kocyka/zabawki – ułatwia pranie. Jeśli nie masz duplikatu – angażuj psa: niech widzi wkładanie do pralki, przenoszenie do suszarki, wyjmowanie. Pies ssący obserwuje i czeka na koniec suszenia.

Badania naukowe

Science Daily (styczeń 2010): odkryto gen związany z flank/blanket sucking. Współpraca: Cummings School of Veterinary Medicine, UMass Medical School, MIT. Gen uważa się za przyczynę canine compulsive disorder (wrodzonego zaburzenia kompulencyjnego), analogicznego do OCD u ludzi.