Psy komunikują się z ludźmi językiem ciała. Zrozumienie go to krok do głębszej relacji. Chihuahua to wyzwanie – naturalnie drżą z powodu małego rozmiaru. Ważne: rozpoznać reakcję na zniechęcenie.
Język ciała radosnego/zabawnego psa
Ucha lekko w górę, luźne (nie do przodu/tyłu). Oczy szeroko otwarte, czujne. Usta lekko otwarte, może hechelać, zęby nie odsłonięte. Najlepszy znak: energiczne machanie ogonem, luźne, aktywne tyłowe partie.
Język ciała podległego/ustrzeżonego
Najczęstsza reakcja na zniechęcenie: podriżdowanie. Ogon w literze C między nogami – strach i podriżdowanie. Oczy wąskie szczeliny, ucha do tyłu. Drżenie nasila się z lęku. Może wyciec mocz lub z gruczołów przyodbytowych. Obniża ciało bliżej ziemi, pokaże brzuch (leży na plecach).
Język ciała ucieczki (flight)
Chihuahua często ucieka. Ucha mocno do tyłu (aerodynamika), oczy szeroko. Usta szeroko, możliwe ślinienie. Drżenie mocne – widoczne u chihuahua.
Język ciała agresywnego
Najmniej prawdopodobne – psy agresywne wobec tego, co mogą „zająć”. Chihuahua wie, że przegra walkę – wybiega ucieczkę/podriżdowanie. Ale warto znać znaki ekstremalnego stresu: odsłonięte zęby, ogon nisko (ale nie między nogami), pochylona sylwetka, zwężone oczy, ucha do przodu (wyzwanie).