Radzenie sobie ze śmiercią ukochanego pupila może być tak trudne jak strata bliskiej osoby. Musisz być świadomy swojego stanu psychicznego po takim traumie i szukać pomocy, jeśli jej potrzebujesz. Humane Society wskazuje, że ludzie mogą nie wykazować tyle samo współczucia po stracie zwierzęcia co po stracie człowieka, co sprawia, że żałobnik czuje się samotny i izolowany, ale musisz rozpoznać i przeżyć żałobę i traumę, by je pokonać.
Instrukcje
- Porozmawiaj z kimś. Po zobaczeniu gwałtownej śmierci lub jej skutków, szok jest prawie pewny. Badanie antropozoologów (Anthrozoos 2008) pokazało, że straty psów w czasie huraganu Katrina wywołały ciężkie skutki psychiczne, w tym PTSD. Według Medicine.net, jeśli czujesz głęboką depresję, bezsenność lub halucynacje – udaj się do psychologa/psychiatry, by zapobiec dalszym uszkodzeniom.
- Uznaj żałobę i podziel się nią z przyjacielem. Jeśli byłeś blisko psa, przechodzisz typowe etapy: zaprzeczenie/izolacja, gniew, negocjacje, depresja, akceptacja. Czasem utkniesz na wczesnych etapach – rozmowa z przyjacielem pomoże wyjść z izolacji. Jeśli brak zrozumiałego przyjaciela – psycholog. Klucz: mówienie o stracie z inną osobą.
- Zapisuj swoje lęki. Pisanie to potężne uwolnienie destrukcyjnych myśli. Dziennik żałoby pomaga i zostawia trwały pamiątkę.
- Bądź aktywny. Doradcy żałoby (Memorial Hospital, Towanda, PA) zalecają ćwiczenia i aktywność fizyczną. Nawet lekki ruch pomaga i odciąga myśli od smutku.
- Śpij dobrze. Wystarczający sen to podstawa regeneracji. Umysł nie wyleczy się bez faz REM. Źle sen pogarsza cierpienie.