Strata zwierzaka jest trudna dla dorosłych, a dla dzieci jeszcze trudniej. Dorośli pochłonięci żalem mogą nie wiedzieć, jak pomóc dziecku. Otwarta rozmowa o zwierzaku i jego śmierci to najskuteczniejszy most w procesie żałoby. Według Recover-from-grief.com: "Tak bolesne jak to dla Ciebie, dziecko musi nauczyć się radzić ze stratą i tragedią". Ochrona dziecka przed śmiercią nie buduje zdrowia emocjonalnego. Zamień śmierć i żałobę na cenną lekcję życiową.
Pomoc dziecku w radzeniu sobie
- Bądź szczery. Wyjaśnij śmierć prostymi słowami: "umarł", "zmarł" – ciało przestało działać. Unikaj "odszedł", "pójść do Boga", "zasnął na zawsze". Według doradcy Martha Tousley: unikaj "usypiania" (euhemizm eutanasji) – może wywołać lęk przed snem i anestezją. Eufemizmy są dla dzieci zbyt skomplikowane.
- Odpowiadaj prosto. Pomijaj makabryczne detale, ale daj potrzebne odpowiedzi. Dzieci nie zawsze rozróżniają wyobraznię od rzeczywistości – mogłyby wymyślić coś gorszego.
- Książki dla dzieci lub opowieść. Tousley: "Jednym z najskuteczniejszych sposobów jest opowiadanie historii lub czytanie książek na ten temat". W bibliotece/księgarni znajdziesz książki wyjaśniające stratę zwierzaka na poziomie dziecka.
- Nie tabuizuj imienia zwierzaka. Zakaz wypowiadania imienia hamuje gojenie. Zachęcaj do opowiadania wspomnień – dobrych i złych. Pytaj o ulubione wspomnienie.
- Rodzinna ceremonie żałobna/pogrzeb. Społeczeństwo ma rytuały pośmiertne dla ludzi, by dać zamknięcie. Dzieci nie rozumieją ostateczności śmierci – potrzebują rezolucji. Recover-from-grief.com: "Niech dzieci wniosą pomysły na ceremonię, niech w niej uczestniczą, jeśli chcą". Wspólne doświadczenie może zbliżyć, ale nie zmuszaj, jeśli dziecko nie chce.
- Pamiątkowy prezent. Kocyk, pluszak, brelok przypominający o przyjacielu – przynosi ulgę.
- Ekspresja przez sztukę/pisanie. Dla głęboko smutnych dzieci: proponuj rysunek wyrażający uczucia lub dziennik do zapisywania smutku.