Wielkie panda wydają różne dźwięki, każdy pełniącą określoną funkcję komunikacyjną:
- Błocie (bleats): Wysokie wezwania młodych do komunikacji głodu, cierpienia lub proszenia o uwagę matki.
- Cwierkanie (chirps): Krótkie, wysokie dźwięki młodych podczas zabawy.
- Chrapanie (honks): Dźwięki wyrażające zaskoczenie, alarm lub irytację, przypominające kichnięcie-chrapanie.
- Ryczenie (bellows): Niskie wezwania samców w sezonie parzenia, by przyciągnąć samice i ustalić dominację.
- Brunienie (rumbling): Niskie syczenie jako ostrzeżenie lub sygnał obronny.
- Mruczenie (purrs): Miękkie drgania w momentach satysfakcji, np. przy głaskaniu lub jedzeniu przysmaków.
- Pisk (squeaks): Wysokie dźwięki związane z cierpieniem, bólem lub dyskomfortem.
Wokalizacje różnią się u osobników i kontekstem, a badacze dalej badają komunikację pand.