Karlik latarnia i karlik rekin wielkożerny to dwa najmniejsze znane gatunki rekinów. Średni dorosły karlik latarnia mieści się w dłoni ludzkiej ręki, choć duże egzemplarze mogą osiągnąć ok. 20 cm długości. Karlik rekin wielkożerny dorasta jedynie do 60 cm długości. Mimo małego rozmiaru, te rekiny przeły ewolucję z kilkoma adaptacjami pomagającymi im przetrwać w morzu.
Skrzela
Skrzela były wśród najwcześniejszych adaptacji dla ryb bezczęstnych Agnatha, które później ewoluowały w kilka gatunków ryb, w tym rekinów. Wszystkie rekiny wyposażone są w 5-7 par skrzeli po bokach głowy. Rekiny używają tych skrzeli do oddychania. Ich skrzela potrafią pobierać tlen bezpośrednio z wody, umożliwiając im zostać w wodzie bez wychodzenia na powierzchnię, by oddychać. Ta adaptacja sprawia, że mogą polować na ofiarę i bronić się.
Płetwy
Wszystkie rekiny rozwinęły kilka zestawów płetw w trakcie ewolucji, by dostosować się do swojego oceanicznego środowiska. Używają ich do wykonania różnych ruchów. Rekiny karlikowe wyposażone są w pięć zestawów sztywnych płetw. Płetwy piersiowe unoszą rekinę w wodzie, a płetwy pancerne i analne stabilizują ruchy. Płetwy grzbietowe pomagają rekinom poruszać się z boku na bok, a płetwa ogonowa napędza rekinę do przodu.
Zęby
Zęby karlików rekinów ułożone są w rzędach, które są ciągłe zastępowane, gdy zęby giną lub ulegają uszkodzeniu. Ta adaptacja jest szczególnie użyteczna, bo rekiny polują i jedzą tylko paszczycą. Zęby karlików rekinów są większe w dolnej szczęce niż górne i ukształtowane do cięcia i chwytania. Wskazuje to, że ich zęby dostosowały się, by pomóc im złapać ich ulubione pożywienie, takie jak skorupiaki, krewetki, męczennice i meduzy.
Kształt ciała
Większość rekinów, w tym gatunki karlików rekinów, rozwinęły ciała w kształcie torpedy, które pomagają im szybko poruszać się w wodzie. Dla rekinów karlików ta adaptacja ciała jest pomocna w szybkim uciekaniu przed drapieżnikami lub przez rafy za ofiarą.