Tuńczyk czarnopłetwy to jeden z mniejszych gatunków tuńczyków i wyróżnia się niebiesko-czarnym grzbietem. Ich zwykły zasięg to od Karoliny Północnej do Rio de Janeiro w Brazylii, w tym Morze Karaibskie i Zatok Meksykański, i można je spotkać tworzących duże zmieszane stada z tuńczykami pospolitymi. Tuńczyki czarnopłetwe łowione są nie tylko na potrzeby rybołówstwa komercyjnego, ale też sportowego, a łowictwo jest tylko łagodnie regulowane.
Metody łowienia tuńczyka czarnopłetwego
Tuńczyk czarnopłetwy łowiony jest nie tylko dla mięsa; jest też celowany przez rybaków komercyjnych i sportowych do użytku jako żywa przynęta na większe ryby, takie jak tuńczyk żółtopłetwy, marlin błękitny lub wahoo. W celach sportowych tuńczyki czarnopłetwe zazwyczaj łowione są trolingiem (wędkarska linia zanęcona przynętami lub rybami przynętami jest ciągnięta przez wodę). Używa się też przynęt sztucznych, takich jak pióra, jiggi czy woblery. Mała przynęta piórka zaprojektowana do naśladowania szprotów (małych sardynek) działa dobrze. Ponieważ czarnopłetwe są powszechnym gatunkiem na Florydzie, zazwyczaj spotyka się je podczas trolingu ballyhoo na inne gatunki. Statki komercyjne używą metod spinningowych do masowego łowienia czarnopłetwych wraz z innymi gatunkami.
Przepisy rybackie
Ogólnie, wszystkie osoby łowiące ryby solne podlegają zarówno prawom stanowym, jak i federalnym, zasadom i przepisom. Muszą być świadomi i przestrzegać najbardziej aktualnych federalnych przepisów rybackich dotyczących połowów, w tym rozmiarów, limitów ilościowych i zamkniętych sezonów. Informacje o licencjonowaniu rybackim online oferują szczegóły o organach wydających licencje, zamawianiu licencji, listach czarterów i przewodników, raportach i wiadomościach rybackich dla każdego stanu, ponieważ przepisy mogą się różnić w zależności od stanu i sezonu.
W przypadku łowienia tuńczyków w szczególności, każda osoba łowiąca wysoce migracyjne gatunki, takie jak tuńczyk błękitnopłetwy, jest zobowiązana do uzyskania Pozwolenia Rekreacyjnego lub Czarterowego na Wysoce Migracyjne Gatunki (HMS) od National Marine Fisheries Service. Pozwolenie HMS przypisane jest do jednego statku rybackiego. Pozwolenie jest ważne przez rok, od 1 stycznia do 31 grudnia, i kosztuje 28 dolarów w 2011 r. Tuńczyk czarnopłetwy jest uważany za wysoce migracyjny gatunek; jednak pozwolenie HMS nie jest potrzebne, by go złowić.
Status populacji tuńczyka czarnopłetwego
Dostępnych jest bardzo mało informacji o populacji tuńczyka czarnopłetwego, a z powodu braku dostępnych informacji, stan zasobów dziczych jest uważany za umiarkowany. Czarnopłetwe często żerują w wodach powierzchniowych i często formują duże zmieszane stada z tuńczykami pospolitymi. Z tego powodu ilości czarnopłetwych są omyłkowo łowione w sieciach jako przyłów przy łowieniu pospolitych. Ponadto neregulowane łowienie tuńczyka czarnopłetwego może też skutkować przyłowem niedorozwojonych tuńczyków lub zagrożonych gatunków morskich, takich jak żółwie morskie i rekiny. Biologicznie, tuńczyk czarnopłetwy ma niski wiek dojrzałości, niski maksymalny wiek i wysoki wskaźnik wzrostu. Te cechy czynią tuńczyka czarnopłetwego bardziej odpornym na presję łowiecką.
Nieregulowane łowienie tuńczyka czarnopłetwego
Podobnie jak tuńczyk błękitnopłetwy, tuńczyk czarnopłetwy jest też wysoce migracyjnym gatunkiem; jednak w przeciwieństwie do ścisłych regulacji rządących łowieniem tuńczyka błękitnopłetwego, łowienie tuńczyka czarnopłetwego nie jest regulowane w ogóle. Nie ma ograniczeń dla łowienia tuńczyka czarnopłetwego w wodach atlantyckich USA, i nie ma limitów ilościowych dla czarnopłetwych, które możesz złowić. I, poza minimalnym rozmiarem 30 cm dla tuńczyka czarnopłetwego złowionego na Florydzie, nie ma zgłoszonych limitów rozmiarowych dla innych części zachodniego Atlantyku. Rodzaj używanego sprzętu, liczba rejsów na morze i ograniczenia zamkniętych obszarów nie mają zastosowania do łowienia tuńczyka czarnopłetwego.