Wstęp
Hodowla ryb zyskuje popularność jako sposób na ratowanie zagrożonych gatunków, zwłaszcza tuńczyka pletwistożółtego. Hodowla ryb drapieżnych (tuńczyk, łosoś) jest mniej wydajna niż ryb wszystkożernych (tilapia), ale rosnący popyt na gatunki drapieżne czyni to opłacalnym, mimo że tworzą one popyt na pokarm, którego dzikie łowiectwo nie nadąża zaspokoić. Pojedynczy tuńczyk pletwistożółty, zagrożony w naturze, na japońskim rynku sushi osiąga ceny rzędu dziesiątek tysięcy dolarów.
Potrzebne zasoby
- Obiekty chowowe (klatki, stawy, systemy cyrkulacyjne)
- Pokarm
- Łodzie
Instrukcja krok po kroku
Wybierz system chowu
Opcje: otwarte klatki siatkowe, stawy, rowy przepływowe, systemy cyrkulacyjne (RAS). Tuńczyki zazwyczaj chowuje się w otwartych klatkach siatkowych na morzu (sieci zawieszone na pontonach). Można też użyć systemu cyrkulacyjnego (RAS) – środowisko zamknięte, ryby nie uciekają, nie zanieczyszczają wody odpadami, pasożytami ani słabszymi genami. Wada RAS: wymaga prądu i jest mniej dochodowy.
Zbierz materiał chowowy
Większość tuńczyków łowi się w naturze i chowuje w obiektach, by zwiększyć zawartość tłuszczu (tzw. "toro") dla lepszego smaku. Dopiero niedawno zaczęto hodować tuńczyka pletwistożółtego od rodziców w niewoli. Postępy w pełnej hodowli są duże, ale wciąż jest to bardzo drogie.
Karmienie
Wydajna ferma potrzebuje ok. 2000 sztuk naraz, które zużywają tony pokarmu. Tuńczyki są drapieżne – jedzą inne ryby: sardynki, śledzie, anchoje, bogue – bogate w oleje.
Zbiory
Nurzyni wchodzą do klatki i rzucają ryby do małych łodzi, aż liczba się zmniejszy. Pozostałe łowi się haczykiem i linką.