Posag cukrowy (Petaurus breviceps) to torbacz rodzimy w Australii, Nowej Gwinei i archipelagu Bismarka. Wprowadzono go też na Tazmanię, gdzie żyje w dzikiej formie. W niewoli posagowe nie mają dostępu do naturalnego pożywienia, co często prowadzi do niedoborów witamin i minerałów, chorób i śmierci. Wiedza o diecie jest kluczowa dla długiego, zdrowego życia.
Wstęp do diety
W naturze posagowe żywią się liśćmi eukaliptusa, owadami, manną i miodzim. Manna to skorupkowaty cukier z soków wyciekających z ran w kórce drzewa. Zwierzęta w niewoli łatwo cierpią na niedobory prowadzące do poważnych chorób lub śmierci.
Karmienie w niewoli
Ponieważ świeże liście eukaliptusa, manna i miodzim trudno zdobyć w USA, znalezienie zdrowych zastępców to kluczowy aspekt opieki. Mimo nazwy, posagowe nie żywią się głównie cukrem. Białko ma stanowić ok. 50% diety. Dobrym źródłem są owady: świerszcze, chrząszcze. 25% owoce i 25% warzywa uzupełniają zbalansowaną dietę. Idealne owoce: winogrona, jagody, mango, banany. Warzywa liściaste: kapusta, sałata. Brokuł też dobry.
Przekąski
Dawanie przekąsek posagowym to delikatna kwestia. Cukierki, woda cukrowa, bardzo słodkie opcje – tylko sporadycznie. Najlepsze przekąski to białkowe. Małe kawałki chudego mięsa: kurczak, wieprzowina, wołowina – zdrowe i smaczne.
Dodatkowe informacje
Manna to kluczowy element diety dzickich posagowych. Znalezienie zamiennika żywotne. Miód – świetna alternatywa: 2 łyżki stołowe surowego miodu co drugi dzień to smaczna, bogata w składniki przekąska. Również 1 łyżeczka nektaru agawy raz w tygodniu korzystna. Szukaj pokarmu peletowanego zastępującego owoce/warzywa/owady, jeśli nie masz dostępu do tych źródeł. Upewnij się, że pokarm ma balans białka i węglowodanów.