Wstęp
Niektóre odmiany dzikich aksolotli wykazują ciemnozieloną barwę z brązowymi lub czerwonymi plamami. Zazwyczaj 15–23 cm (6–9 cali), kolorystyka od albina do czarnego. Rodzimy w Meksyku, słyną z neotenii i regeneracji utraconych części ciała. Popularne jako zwierzaki i zwierzęta laboratoryjne, ale dzikie aksolotle są krytycznie zagrożone przez degradację siedliska.
Opis
Aksolotl (Ambystoma mexicanum) to neoteniczna odmiana salamandry tygrysiej. Neotenia = zachowanie cech larwalnych w dorosłości. W przeciwieństwie do innych salamandr, aksolotl pozostaje w stadium larwalnym do dojrzałości płciowej. Zachowuje piórkowate dzioby, wachlasty ogon i niedorozwinięte kończyny larwy, ale rośnie do większych rozmiarów. Ma prymitywne płuca, ale jest wyłącznie wodny – nie żyje na lądzie.
Siedlisko
Historycznie: mgliste wody jezior Chalco i Xochimilko w Meksyku. Mięsożerca: robaki, owady, skorupiaki, małe ryby. Naturalni wrogowie: ptaki morskie (czaple). Osuszenie jeziora Chalco ograniczyło zasięg, introdukcja obcych ryb i rozrost Meksyku naciskają na wyginięcie.
Badania naukowe
Mimo niepewnej przyszłości dzikich, wartość jako zwierzęta laboratoryjne gwarantuje przetrwanie w niewoli. W przeciwieństwie do innych salamandr, aksolotle chętnie się rozmnażają w niewoli, duże embriona ułatwiają badania genetyczne i rozwojowe. Unikalna regeneracja: zamiast blizn, całkowicie odrastają uszkodzone tkanki – kończyny, narządy wewnętrzne, nawet fragmenty mózgu.
Opieka w akwarium
Dziwny wygląd i nowatorskość czynią je popularnymi. Dobrze się czują w niewoli, nie wymagają skomplikowanej opieki. Akwarium wody słodkiej, pH obojętne, woda odchlorowana. Nie trzymaj młodych razem – mogą się atakować. Dżdżownice i robaki krwiste (sklepy akwarystyczne) – doskonały pokarm żywy. Dobrze tolerują miękkie pelety dla łososia i pstrąga. Przy dobrej opiece żyją do 15 lat.