Siedlisko szczura wędrownego (norweskiego) – gdzie żyje, jak rozprzestrzenia się

Szczur wędrowny (Rattus norvegicus) – gatunek kosmiczny. Domowe: zwierzaki domowe, laboryjne. Dzikie – wszędzie tam, gdzie ludzie (często niechciane).

Opis siedliska

Początkowo lasy i zarośla. Przystosowanie do ludzi – dzisiaj preferowane siedlisko: wszędzie tam, gdzie są ludzie (źródło jedzenia: odpadki, nieprzysługiwane zapasy). Miasta, wysypiska, kanalizacja. Doskonałe pływanie – „szczury wodne”, blisko wody.

Zasięg geograficzny

Początkowo północne Chiny. XVIII–XIX w.: Europa, Ameryka. Dziś każdy kontynent poza Antarktydą. Nieświadomie przewożone statkami na wyspy – niszczą faunę endemik.

Ekologia

Wypierają inne gatunki szczurów. Funkcje: rozsiew nasion, aeria gleby norami. Terytorium: 15–45 m od nor. Globalna populacja istnieje dzięki ludzkości.

Status ochrony

LC (least concern) – pospolite, szerokie zasięgi. Ryzyko chorób, szkody, zagrożenie innych gatunków → uważane za szkodniki. Światełko działania by zmniejszyć populacje.