Ameryka Północna to dom dla sześciu gatunków lisów, niektóre szeroko rozpowszechnione, inne w małym zasięgu. Michigan to ojczyzna tylko dwóch z nich, pozostałe cztery daleko na północ lub południe od regionu Wielkich Jezior.
Opis
Lis rudy dorasta do 104 cm i waży 4–5,4 kg. Gęste, rudobrązowe futro, puszysty ogon z białą końcówką. Długie, smukłe ryło, duże, spitzowe uszy. Lis szary: 100 cm, 3,2–5,9 kg. Podobny kształt ciała, ale futro szarobrązowe z czarnym pasem wzdłuż kręgosłupa.
Zasięg i siedlisko
Lis rudy – w każdym hrabstwie Michiganu, większość Ameryki Północnej, Europy, Azji, Afryki Północnej. Bardzo przystosowawczy – dom wciąż, nawet w mieście. Lis szary – też cały Michigan i większość Ameryki Północnej poza północnym zachodem. Zasiąg sięga Ameryki Środkowej, w odróżnieniu od rudy. Lis szary: lasy, krzakowiska, czasem obrzeża miejskie.
Dieta
Oba gatunki wszystkożerne. Małe ssaki: króliki dziczki, gryzoń, ptaki, gady – baza diety. Owochy, orzechy, nasiona, owady. Lis szary zwany też lisem drzewnym – jedyny z psowatych wspinający się na drzewa. Poluje na drzewach i ucieka na nie przed większymi drapieżnikami. Lis rudy nie wspina się.
Cykl życia
U obu gatunków parzenie pod koniec zimy, samiec i samica razem przygotowują norę na młode. Po parzeniu: lis szary – 63 dni ciąża, lis rudy – 51–53 dni. Oba: mioty ok. 5 szcząt średnio, opieka obu rodziców do późnego lata/wczesnej jesieni.