Symetria to własność matematyczna jawiąca się w nauce i naturze. Osiąga się ją, gdy płaszczyzna symetrii dzieli obiekt na dwie identyczne i równe części – lustrzane odbicie. Symetria daje harmonię w naturze i wśród istot żywych, porządek w fizyce i funkcjach biologicznych, używana w sztuce. Zwierzęta jak meduzy wykazują konkretny typ: symetrię promieniową.
O meduzach
Meduzy, z grupy celenteronów (z anemonami morskimi i koralowcami), to zwierzęta wodne gatunku Cnidaria. Łowią ofiary touchaczkami, nie płyną – pływają z prądem. Większość jest sessylnych (nie porusza się), nie potrzebują snu ani odpoczynku jak zwierzęta ruchome. Niektóre używają mięśni do pchania się wodą. Ale wszystkie meduzy są promieniowo symetryczne.
Symetria promieniowa
Meduzy są promieniowo symetryczne. Zwierzęta promieniowo symetryczne to drugie co do stopnia ewolucji. By się zakwalifikować, zwierzę musi mieć oś centralną. Gdyby cięto wzdłuż niej, więcej niż jedna płaszczyzna ujawniłaby identyczne, symetryczne połówki. Zwierzęta sessylne, nieporuszające się, mają ten typ symetrii. Pozwala im sięgać w wiele kierunków naraz, jak meduzy.
Symetria dwustronna
Meduzy nie są dwustronnie symetryczne – mniej ewoluowane niż takie organizmy. Symetria dwustronna: podział wzdłuż osi podłużnej ciała (wzdłuż) daje dwie identyczne połówki podłużne. Zwierzęta ciągle się poruszające – najczęściej dwustronnie symetryczne. W przeciwieństwie do meduz, ludzie są dwustronnie symetryczni.
Zwierzęta bez symetrii
Zwierzęta bez żadnej symetrii to zwierzęta asymetryczne. W przeciwieństwie do meduz, nie mają wzorca symetrii – uważane za najprostsze wielokomórkowe zwierzęta pod kątem organizacji anatomicznej. Gąski to przykład. Nazwa naukowa Porifera – stopień niżej od klasy meduz.