Wstęp
Mucha łowcza występuje na całym świecie, w Ameryce Północnej niemal 1000 gatunków. Wiele ma smukłe ciało, duże oczy i krótkie uszy – pomaga w łapaniu innych owadów. Ale niektóre gatunki mają naturalny kamuflaż chroniący przed drapieżnikami.
Mimikry pszczoły
Gatunek Laphria thoracica (Ameryka Północna) ma puszyste ciało i kolorystykę trzmiela (żółto-czarną), by odstraszać ataki. Inne rodziny udają mniejsze pszczoły – by składać jaja w ulach. Różnica: mucha ma 2 skrzydła, trzmiel 4.
Mimikry osy
Rodzina Asilidae udaje osy. Ciemnoczarna i pomarańczowa kolorystyka, wąska talia, duży zakrzywiony brzuch z ostrym końcem (udawany żądło). Przezroczyste skrzydła jak osa. Kluczowa różnica: uszy – mucha krótkie, osa długie.
Mimikry równego (damselfly)
Rodzina Leptogaster – ekstremalnie smukłe ciało, udaje równika. Równik to długie ciało, duże oczy i skrzydła. Mucha łowcza ma jednak cechy odróżniające: najbardziej widoczny ryl (proboscis). Równiki i libelule inne ustna. Równiki latają cicho, mucha łowcza buczy.
Cel kamuflażu
Podwójny: (1) odstraszanie drapieżników – mimikryja trzmiela (Batesowska mimikryja: bezbronny gatunek udaje broniący się); (2) ochrona potomstwa – jaja kładą u udawanych owadów, by młode miały pokarm.