Wstęp
W naturze python nie ma wielu wrogów. Sam jest drapieżnikiem – je ptaki, kozły, świnie. Python może złapać, zabić i zjeść zwierzę kilka razy większe od siebie. Choć w naturalnych siedliskach w Azji ma naturalnych wrogów, python został wprowadzony do miejsc jak Florida Everglades, gdzie zwierzęta normalnie jadące pythony nie występują.
Orły
- Duże ptaki, jak orły, mogą złapać pythona. Python nie jest szybki, zwłaszcza po obfitym posiłku. Ponieważ poluje, chowając się w gałęziach i skacząc na ofiarę, tworzy szansę dla drapieżników.
Krokodyle
- Python żyje w środowisku wodnym – pływając, jest narażony na krokodyle. Młode egzemplarze mogą zostać zjedzone przez krokodyla każdego rozmiaru. Im starszy python, tym większy. Dużego pythona może zjeść tylko duży krokodyl.
Lwy, tygrysy, pumy
- Duże kotowate (lwy, tygrysy, pumy) obecne w naturalnych siedliskach pythonów, mogą złapać i zjeść węża. Ponieważ python nie jest jadowity, kwestia unikania objęcia – węża może dosłownie zabić drapieżnika duszeniem.
Inne węże
- Kobre mogą zjeść młode pythony. Inne węże drapieżnią na młode i jedzą jaja, jak tylko mogą. Dorosłe pythony nie są zagrożone przez inne węże ze względu na rozmiar.
Ludzie
- Ludzie to najaktywniejsi drapieżnicy pythonów – zabijają za skórę, ale też za mięso. Złowione pythony często skóruje się żywcem i zostawia do śmierci. W rejonach wprowadzonych (np. Everglades) ludzie są jedynymi aktywnymi drapieżnikami, ale rzadko je jedzą.
Podsumowanie
Pythony to drapieżniki szczytowe w swoim zasięgu, ale nie bez wrogów. W Floridzie stały się inwazyjnym problemem – brak naturalnych wrogów pozwala populacji rosnąć. Ochrona pythonów w Azji vs. kontrola w USA.