Dieta salamandry czerwonogrzelej

Salamandra czerwonogrzela (Plethodon cinereus) zamieszkuje liściaste lasy wschodniej Ameryki Północnej. Według Muzeum Zoologii Uniwersytetu w Michigan, te płazy polują na ofiary pod kamieniami, opadanymi liśćmi i na drzewach w wilgotnych terenach. Gdy tylko jedzenie się pojawi, nie spodziewaj się, że salamandra się nim podzieli – agresywnie broni swojego terytorium i ofiar, uwalniając z skóry toksyczne substancje.

Nawyki terytorialne

Salamandry czerwonogrzele tworzą wokół swoich terytorium granice z pelletów fekalnych i zapachowych znaczników. Ta strategia chroni ograniczony zapas pokarmu, gdy wilgotność spada poniżej normy. W okresy skrajnej suszy dopuszczają młode, pokrewne salamandry do wychodzenia na swoje terytorium w poszukiwaniu pożywienia.

Polowanie

Po dziennym deszczu nocne salamandry budzą się, by wędrować po opadłych liściach i trawach poddasza leśnego w poszukiwaniu pokarmu. Łapią ofiary szybkim, do przodu wystrzeliwanym ruchem języka. Wieczorami wspinają się na drzewa i rośliny, szukając jedzenia.

Rodzaje pokarmu

Bezkręgowce stanowią podstawę diety salamandry czerwonogrzelej. Do jej menu należą: owady, wielonogi, tysiącnogi, dżdżownice, małe muchy, larwy, roztocze, ślimaki, mrówki i pajęczaki. Według Zakładu Herpetologii Kolegium Davidson, salamandry te kanibalyizują młode osobniki własnego gatunku oraz jaja małych ssaków i ptaków. Większe, pięciocalowe osobniki mogą pożerać żaby drzewne i kijanki.

Styl żywienia

W wilgotne okresy płazy te najadają się obficie dostępnego pokarmu – to tzw. pulsujące żywienie, pozwalające zgromadzić zapasy odżywcze na czas suszy. Ponieważ salamandry nie mają płuc, polują w wilgotnych miejscach, co umożliwia im oddychanie skórne. Gdy poddasze leśne wysycha, uciekają pod wilgotne korzenie upadłych drzew lub puste kamienie, czekając, aż ofiara sama do nich podejdzie.

Wpływ gleby

Skład gleby wpływa na zdolności polowe salamandry. Kwaśne gleby zaburzają równowagę sodową w ich organizmie. Obszary leśne i rowy blisko polnych z chemicznie traktowanych pól i trawników tworzą zagrożone środowisko. Poziom pH 3,7 lub niższy uniemożliwia salamandrom czerwonogrzelom normalne żywienie.