Z mniej niż 1600 osobników w naturze (dane 2010), panda wielka (Ailuropoda melanoleuca) figuruje na Czerwonej Liście IUCN jako gatunek zagrożony (EN). Prace konserwacyjne trwają w ZOO San Diego i rezerwatach w Chinach, ale wiele czynników działa na niekorzyść pandy – od niskiej wydajności rozmnażania po presję człowieka.
Lokalizacja
W naturze pandy żyją w małych kompleksach lasowych w górskich łańcuchach centralnego i południowo-zachodniego Chin (prowincje Sichuan, Shaanxi, Gansu) na wysokościach 1500–3000 m n.p.m. Lasy liściaste i iglaste, gęste bambusem, wilgotne, z ulewnymi deszczami i ciągłą mgłą.
Rozmnażanie
Krótki sezon lęgowy – samice owulują raz w roku (wiosną) – i niska płodność. Rodzą 1–2 młode, ale w naturze matka opiekuje się tylko jednym – drugie ginie. W hodowlach opiekuje się oboma. Dojrzałość płciowa w 4–8 lat, ciąża 95–160 dni.
Pokarm
Wyłącznie bambus (okazjonalnie trawy i drobne gryzonie). Cały gatunek bambusa kwitnie i obumiera jednocześnie – pandy muszą migrować lub głodować. Dorosła panda zjada 9–18 kg bambusu dziennie, szybko wyczerpując zasoby terenu i zmuszając do dalszych migracji.
Siedlisko
Naturalne siedliska kurczą się przez ekspansję ludzką (farms, wsi). Kiedyś pandy żyły na nizinach – wypchnięte w góry, nadal tracą tereny. Migracje za bambusem pogarszają sytuację.
Polowanie
Mimo surowych kar w Chinach (grzywny, więzienie), braconierzy zabijają pandy na trofea i futro. Często giną też przypadkowo w pułapkach postawionych na inne zwierzęta (np. jeleń moszkowy).